Feb 2007

Hola todos,

Dit verslagje vanuit Copiapo - tussenstop op weg naar San Pedro de Atacama - waarover we niet veel te vertellen hebben, behalve dan dat Liesbet een 2 daags ziekteverlofje heeft genomen wegens maag en darmklachten. Dus bezocht ze enkel de hostal ;-)

We willen even nog iedereen bedanken voor de foto´s én verslagjes die we al kregen van België! Zo zijn we ook nog een beetje ginder! Zeker blijven doen dus! En ook ferm bedankt voor de cadeautjes en giften waar we ook al veel aan hebben gehad (wasdraad, kruidenpotje, vorkmeslepeltjes, point-it boekje, pillichtje, riemen ...) Muchas Gracias !!

Ok, na al het geslijm nog even een verslagje:
De dagen hiervoor zaten we in Punta Choros, een godverlaten vissersdorpje, dat bijna enkel wordt bezocht door chileense toeristen die dolfijntjes willen zien.

We gebruikten ons tentje nog eens, en dat aan de waterkant!
Het was niet simpel om er heen te geraken, want geen busvervoer naar Punta Choros, 40km van de grote PanAmericana (de autostrade door Chile). Maar door de hulpvaardige chilenen kwam alles weer goed! Alhoewel Liesbetje daar waarschijnlijk haar ziektekiempjes had opgelopen in een plaatselijk visrestaurantje, waar ze per frietje een liter olie gebruiken...
We namen een klein visserbootje op zoek naar dolfijnen!
En ja hoor, we hadden chance, de liefste dieren van de wereld zwommen en sprongen ijverig rond ons bootje!


We moesten wel wat golven trotseren op onze `bijna´ nuchtere maag maar het was de moeite waard! Zie ook de filmpjes op Youtube! via deze link:
http://www.youtube.com/profile?user=liesbetjeroen
En als dessertje kregen we ook nog wat zeehonden en pinguïns te zien en een fijn wandelingetje op Isla Damas, en dat allemaal voor een luttele 15.000 pesos, dat is al beter dan de 100.000 pesos voor de pinguïns in Ushuaïa !

De chilenen op de camping moesten nog enorm lachen met ons mini-landje, ze konden niet geloven dat ons landje zo klein is als de afstand tussen 3 steden hier ... ze dachten dat wij een grapje maakten.

Nu maken we ons klaar voor 13u bus morgenochtend naar San Pedro de Atacama - vandaaruit gaan we op zoek naar geisers én onze trip naar de Salar de Uyuni om Bolivia binnen te rijden!

Nu nog even wat foto´s van de kaart van Chile -- tzijn de laatsten ;-)

Adios todos

Hola amigos,
ondertussen alweer aangekomen in Vicuña, een heel stuk verder naar het noorden. De temperatuur is hier gemiddeld 30º en regenen doet het hier zo goed als nooit! Dat zie je ook aan al de huizen die halfopen'lucht' gebouwd zijn. We verbleven hier in een fantastische hostal/hotel met grote tuin

en een heel vriendelijke familie. Liesbet werd al meteen dikke vriendinnen met de kleine Conie van 2.

Het hotel/hostal staat trouwens te koop: 1400m2 voor 130.000 euro, mét kamers voor 3 families en een heel grote tuin! Dat doet je al wel eens nadenken!

Een tochtje naar de pisco brouwerij Capel was een absolute must!
Vicuña ligt nl. in de Valle Pisco Elqui, een druivenstreek waar deze chileense drank word gebrouwen.

Die avond zagen we sterretjes ;-) Neenee, niet van de drank maar in het Observatorium Mamalluca -- we waanden ons eventjes in een echte Science Fiction film en zagen Saturnus met zijn ringen!
Jammergenoeg geen foto´s want zo hightech is ons nikonneke niet!

We hebben de Pisco Vallei ook nog al "caminando" verkend en als aflsuiter een deugdoende afkoelende plons gewaagd.

Wie is in godsnaam die witte?

Adios todos! Morgen gaan we `en route´ op zoek naar dolfijnen, dus het volgende verslag kan weer even duren!

HOla HOla -
Aangekomen in Valparaiso, groggy van onze eerste nachtbus. Op het eerste zicht een vuile, drukke havenstand met overal ´gehandicapte´bedelaars en vlooienbakken die ooit hond waren.
De bijzondere architectuur van kleine huisjes op de bergen rond de haven maken al heel wat goed.

Vooral de wijken Cerro Conceccion en Cerro Alegre zijn erg interessant, waarschijnlijk omdat dit de kunst/bohémien wijken zijn! We vonden daar ons allerbeste ontbijt! Dankuwel voor de tip Sabine en Dries!!

In Valparaiso bezochten we ´la Sebastiana` één van de huizen waar Pablo Neruda woonde. Erg interessant om te zien waar de dichter zijn werk schreef, een klein kamertje met uitzicht over heel Valparaiso (dat waarschijnlijk 20 jaar geleden nog veel mooier was dan nu).

Daarna wandelden we door de wijken Conceccion en Alegre om te belanden in een klein cafeetje. Jeroen bedacht dat zijn vadertje in Belgïe erg grote fan is van Pablo Neruda en hij wel blij zou zijn met een gedichtje ... een hele lieve chileense dame, Ana Lia, wilde ons wel helpen om een gedicht via mail te versturen ... ze reisde alleen, verveelde zich en nam ons daarna mee in haar jeep langs de kust van Valparaiso en langs de badstad Viña del Mar (het Blankenberge van Chile -- afschuwelijk dus) wat zij het ´kerkhof`noemde, want in het chileens is er een gezegde dat als je een dikke nek hebt of naast je schoenen loopt " je leeft alsof je dood bent" (want in de hemel , na je dood, vind je het ultieme geluk).
Ze leerde ons veel over Chile en de mensen kennen én als kers op de taart nam ze ons mee uit eten! Een ongeloofelijk fijne én lekkere vistafel! Haar lijfspreuk was, als je iemand een plezier kan doen , doe het dan!

Het bijzondere was dat de levensverhalen van Ana Lia en Liesbet veel gelijkenissen vertoonden, dat bracht hen al meteen dichter bij elkaar!
Zelfs na 3uur was het afscheid van deze nieuwe vriendin al erg moeilijk!
Jammer dat we de volgende ochtend al de bus hadden naar Vicuña!

Ana Lia, thank you again for the splendid evening, we´ll meet you again someday!

Hola Hola, we hebben alweer wat nieuws te vertellen - some news !

Allereerst... op algemene aanvraag ... een paar kaartjes van waar we zitten in Chile! Hopelijk is het een beetje duidelijk want het is onmogelijk om een volledige kaart van Chile leesbaar te fotograferen.
De kaartjes staan in volgorde van onze reis ...
-> we vertrokken dus onderaan in het zuiden van Chile (Patagonia): Ushuaia dus..

Nog ter verduidelijking: PF, het schattige blauwe beestje, was een kadootje van Liesbet´s metekindje (ahijada) Nore ... en volgt ons dus overal op onze reis.

En dan dus Valdivia: na een tip van Sabine en Dries, moesten we hier wel passeren ... alleen al om de zeeleeuwen van dicht bij te bewonderen en te ruiken...

deze vette zeebeesten komen zich elke dag volvreten met vis van de plaatselijke vismarkt.

Het was hilarisch om zien, zeker als ze zich aan land slepen en proestend en briesend elkaars plaatsjes in de zon stalen. De nieuwsgierige toeristen stoven dan gillend naar alle kanten , van het schrikken van het geluid.

Het was hier fiesta de verano, om het einde van de zomer te vieren, dus heel wat leven in Valdivia... met overal verkopers van kleine prulletjes (artesanias) en snoepjes . Verkopers leuren heel de dag met empanadas en popcorn, maar niemand drinkt iets. Enkel sneup! ´s avonds was er veel vertier... van een kickboxing wedstrijd

tot het dansfestival met groepen uit verschillende latijns-amerikaanse landen. > zie de filmpjes op Youtube

Overdag hebben we na de botanische tuin en het Parque Saval, onze portie sportwedstrijden gehad (bekeken dan wel te verstaan): mountainbike - paardenjumping - wielrennen - marathon > waar overal meer deelnemers waren dan toeschouwers!

Omdat wij échte belgen zijn, moesten we natuurlijk de plaastelijke ´duitse´brouwerij bezoeken (Valdivia was vroeger een nest van duitse inwijkelingen): Kunstmann - das gute bier. Het is dan blijkbaar ook het enige lekkere duitse bier!
'Omer': - 'we dedicate our Kunstmann Miel to you!'
ps: deze foto werd genomen alvorens we binnen gingen ;-) - the after party is not for publication!

en dan ... de gerellige foto´s - Liesbet en Jeroen gingen naar het ziekenhuis -- bij Doctor Carlos (die wel weggelopen leek uit medisch centrum West of E.R.) en zuster Sonia.

... wat zou er gebeurd zijn ... Liesbetje kreeg een ijzeren buis in haar linkerhand (om de electroshocks op te vangen????), en de doctor bleef maar ´tranquillo, tranquillo´zeggen ... een dikke verdoving in haar pinkje ... waarvoor die buis diende weten we nog niet ;-) Maar Liesbet loopt nog recht!

Geen erg gelukkig, Liesbet heeft maar een klein wratje laten wegbranden ;-) omdat het op 3 weken tijd al erg gegroeid was en we de komende maanden de ziekenhuizen in Bolivia en Peru NIET willen uittesten! Normaal gezien konden we pas om 16u op afspraak gaan, dus consultatie + producten betalen (een goeie 35 euro) -- maar nee, de lieve doctor Carlos hielp ons onmiddellijk voort, zonder een consultatie aan te rekenen ... dus Liesbetteke werd professioneel verbrand, voor 7 euro! Woepie - alweer een zoveelste voorbeeld van de vriendelijkheid van de mensen hier! Gracias Doctor Carlos!

Voila dat was het voor Valdivia ... zodadelijk met de nachtbus naar Valparaiso

adios amigos!

The next reports will have some english, so our good friend Omer can follow us too!

Some more Volcano pictures we didn`t show yet ...

Our last days in Puerto Varas we´re very nice, each night: fiesta with the local ´Will Tura´s` - everyone knew the lyrics, the ladies went mad ... the children ate candies!
In a local pub we had a great veggy-artwork- for diner..

The other day... we got some food (and drinks ;-) in the local supermercado - some HUMITAS - great cornpuré-snack folded in cornleaves and ofcourse some empanadas -- our favorite! With our carton local wine and some Kunstmann Miel for Omer (whatelse??). We went to the seaside and witnessed the sunset in all it´s beauty ... with the company of 2 boxers (dogs) killing a baby cat... Liesbet was in shock - so she drunk another wine (too much ´thanx to the Pisco Sour she had before´) and we went to bed after our last MATE-O´CLOCK- with our great `psycho´ Elsa ( the lady of the nice Hospedaje with great cake each morning -- and that only for 5000 pesos a night --) and a big hugh to say goodbye to our big !!!canadian!!! dude Omer!
That night ... Liesbet made fun with the toilet ...
The next day --- bus to VALDIVIA !! That was notta niiiiccceeee -- for Liesbet ;-)