May 2007

Hola Hola

Aangekomen om 7u smorgens van Chachapoyas .... Chiclayo begon al meteen in mineur want de taxichauffeur bleek een charlatan... we hadden het kunnen weten want taxidrivers die u aanklampen aan de busterminal zijn meestal niet te vertrouwen en duurder dan normaal...
Het verhaal: we wilden naar een familie-hostal gaan; genaamd San Eduardo.. maar de taxichauffeur beweerde bij hoog en bij laag dat die hostal gesloten was... wij als goedgelovigen en omdat we de man niet vertrouwden...maar meegereden naar een andere... Hotel Oasis... opt eerste zicht viel het nog mee... tot we na het inchecken de slijmplekken en snotpieten naast het bed ontdekten... blijkbaar gebruikten vorige klanten de muur als zakdoek ;-) gelukkig slaap je met je ogen toe ;-)

Chiclayo is erg druk en redelijk ´onvriendelijk´ - de mensen op straat kijken allemaal heel nors... heel anders dan in andere dorpen/steden waar we al passeerden... en we werden ook lastig gevallen op straat door mensen die constant ´helloow´ en u aanklampen om brol te verkopen...

Wat we hadden moeten weten ... alle musea zijn gesloten op zondag en maandag... dus zaten we 2 dagen vast in Chiclayo...

We gingen dan maar een dagje naar de zee: Pimentel. Vergelijkbaar met de belgische kust... maar ietsje charmanter met de aanwezige palmbomen...

De pier bewandelen was een hele belevenis... hij zag er nogal rot uit en kraakte vervaarlijk... maar op het einde van de pier stond een gezellig barak/cafeetje bij een keukenprinses die ons de typische specialiteit: CEVICHE voorschotelde: rauwe vis in limoensaus met ajuintjes en een paar stukjes gebakken yuka... een ware lekkernij!! De plaatselijke atractie was de gevangen pinguïn, die de ganse dag triestig in een plastic ton zat... Liesbet wilde hem bevrijden maar de caféedame had ons in de mot en we aten dus braaf ons ceviche op ;-)

Daarna zetten we onze culinaire exploratie verder en aten we een heerlijke SUDADO ... een soort vissoep... veel anders was er niet te beleven in Pimentel en na een paar uurtjes op het strand te rusten reden we terug naar de drukte van de toeterende taxis in Chiclayo.

Eindelijk was het dinsdag... CULTUURDAG ;-) De tour bracht ons langs drie hoogtepunten in de buurt van Chiclayo:

1) Museo Nacional de Sican
Een heel interessant museum over de Sican-cultuur. De beschaving die de Moche cultuur opvolgde.

2) Piramides de Túcume
Indrukwekkende Moche piramides.

3) Museo Tumbas Reales de Sipan

Het hoogtepunt van de dag...maar geen fotos want het waren hier security maatregelen zoals op een groot festival... volgens de gids omdat het museum zo meer postkaartjes en boekjes kan verkopen omdat niemand fotos kan trekken.

We belanden in het kleine gezellige stadje Lambayeque...

De ´Señor de Sipan´ was een machtig persoon in de Moche cultuur die begraven lag in de tombe van Sipan... Deze tombe werd in 1987 ontdekt en er werd 12 jaar aan gewerkt om ze op te graven...
Het was indrukwekkend... een prachtig museum met ontelbare gerestaureerde schatten uit de graftombe. Gouden kettingen, halskettingen die uit duizenden kleine kraaltjes bestonden, oorbellen en duizenden kermakieken vazen waarin etenswaren meegezonden werden voor het leven na de dood. Samen met de señor werden lijfwachten (met hond)... zijn vrouwen en zelfs kinderen meebegraven. Als lastdieren staken ze ook nog wat llamas in de tombe.

Het was een hele fijne cultuurdag en nu zo snel mogelijk weg uit Chiclayo..met de nachtbus naar Cajamarca en de Baños del Inca!

Adios todos

Hola Hola Amigos,

Alweer een verslagje, we hebben er zin in!

We zitten in het gezellige Chachapoyas in de provincie Amazonas. Te gast in een nieuwe en heel gezellige hostal Utcubamba... om hier te geraken was het wel weer gene kak...

Busdienst Ejetur is misschien wel de allerslechtste die we al hadden (na de bus from hell BUS BECKER in Chile natuurlijk ;-)--- we hebben weer meer stilgestaan als voortgereden... op elke stopplaats werd de bus nog voller gepropt met gerief... mensen verhuizen hier met de goeikope busdiensten... kasten / bureaus / 20 autobatterijen... alles werd eropgehesen... bus zwaar overladen dus en wij grote schrik in de scherpe bochten .. en dan ging de bus nog niet rechtstreeks naar Chachapoyas!
... nu zijn we geleerd... geen goeikope bussen meer, voor 10 sol meer rij je tenminste door!
Om 10u vertrokken en normaal ging het 6u duren, maar op de peruaanse manier werd het dus weer 21u voor we aankwamen... gelukkig stond in het gehuchtje Pedro Ruiz de taxi al klaar ;-) De taxichauffeur was een heel vriendelijke man die ons heel Chachapoyas rondreed om een goeie hostal te vinden... dus dat deed de busrit weer snel vergeten!

´s avonds nog genoten van een heerlijke Chifa (de plaatselijke chinees) eindelijk... want we hadden heel de dag niet gegeten... onderweg was er enkel armzalige smeerlapperij te vinden en om verdere darmproblemen te voorkomen hielden we het maar op water en droge koekjes ;-)
Dag daarna een rustdagje en kookten we voor de familie van de hostal...een pasta met alle groenten die we konden vinden en met tonijn... de ouders vonden het heerlijk... de kinderen vonden het maar niks... WIE EET ER NU GROENTEN ???? ;-)

Dé belangrijkste bezienswaardigheid in de buurt (3u langs slechte wegen) van Chachapoyas is het pre-columbiaanse fort van KUELAP! Gelegen in de nevelbergen. Het toerisme is hier nog niet uitgebouwd dus we konden alleen genieten van een heel interessante tour door de ruïnes...

De bewoners begroeven in hun tijd de overledenen in de muren van het fort. Hier en daar konden we de beenderen nog zien... de schedels liggen in het museum de la Nacion in Lima, wat we eerder bezochten!

... nog een leuke anecdote... als je van gruwel houdt...
Kinderen werden getest of ze klaar waren om opgeleid te worden als soldaat... ze werden een vijftal meter weggekatapulteerd en als ze niet weenden na de val mochten ze in het leger... anders kop eraf ;-)
Veel vlaamsche kinderen zouden er niet overblijven ;-) !!

De mensen van aanzien in het fort dachten dat ze afstammelingen waren van de goden en daarom mochten ze zich niet voortplanten met mensen van ´lagere´klassen... daarom ontstond er dus enorm veel incest en veel gehandicapte babies... die waren dan zogezegd bezeten van een slechte geest...

Erg interessant allemaal... Kuelap was erg de moeite... misschien wel boeiender dan Machu Pichu...

´s avonds stond er nog een verrassing op het programma! een Rockconcert van de plaatselijke band Quinta Cuerda en daarna de revelatie van Peru... TRÉMOLO... neenee niet het gehucht in de buurt van Tongerlo maar wel een echte Bon Jovi meets the Darkness!! ZALIG nog eens een echt zot Olens feestje ;-) Bewijzen kan je vinden op YOUTUBE !! en daarna nog naar de disco ;-) à la COBRA ;-)

Er is hier nog een bizar gebruik... ze bestellen hier een fles bier (of bak) met een aantal personen en krijgen daar 1 glas bij. Dit glas wordt dan heel de avond om de beurt doorgegeven.. dus snel drinken is de boodschap of de volgende moet te lang wachten ;-)
We werden meteen uitgenodigd door de plaatselijke fuifbeesten!
Een heerlijke avond ;-)

´s Nachts spraken we nog af om de volgende dag naar Huancas te gaan... een heel mooi uitzichtspunt over een grote vallei!
Samen met Eliana, Darwin en Fiorella en de kleine Naftalia (of zoiets) gingen we op familie-uitstap ;-)

Jammer moesten we alweer snel afscheid nemen hierna want het busje naar Chiclayo stond al klaar...
adios amigos!!!

Hola Hola, --- the sound of the jungle ---

Alvorens we onze jungle-tocht naar de Muyuna Lodge (140km van Iquitos) beginnen, toerden we eerst wat rond in Iquitos en Belen.

Iquitos is een junglestad die enkel te bereiken is per boot of vliegtuig. We stapten uit het vliegtuig en kregen meteen een gigantische hitteslag... 38 graden - drukkend warm... we kwamen terecht in een erg zuiderse sfeer... een beetje aziatisch... omsingeld door honderden mototaxis (er zijn maar 15 gewone taxisautos in heel Iquitos).
Alles wat in Iquitos rondrijd is gebracht per boot. Iquitos zelf is erg druk en ongezellig, een doorreisplaats om naar de jungle te gaan via de rivier de Amazone!
Na een korte, hete nacht trokken we naar de markt en de paalwoningen van Belen. Dit leek helemaal op Azië... kano´s die varen tussen de houten krotten waar gezinnen met tientallen kinderen in wonen.
Een jonge vader voer ons in zijn kano tussen de paalwoningen, een echte cultuurchoque.

De mensen leven bijna letterlijk ín´het water, er is voor de kinderen quasi geen speelruimte in de houten huisjes, wassen/afwassen en de menselijke behoeften gebeuren met en in het water van de Amazone.

Na dit blitsbezoekje trokken we naar de haven om met een kleine speedboot in de gietende regen naar de Muyuna Lodge te varen. Ons gezelschap bleken 2 canadezen: Rich(ard) en Linda, twee collega-reisbegeleiders uit Toronto. Na onze vriend Omer die we in Chile ontmoetten de 2e keer met fijne canadezen op stap. Vergezeld door onze gids MOISES.

De lodge was ons aangeraden door Anne-Marie, de nederlandse freule die we leerden kennen in de salar de Uyuni, Bolivia. Het zou blijken dat dit een geweldige tip was!

Omdat de Muyuna Lodge op 140 km van de bewoonde wereld ligt, heb je daar het meeste kans om dieren in hun natuurlijke habitat te spotten. In andere lodges gebeurt het vaak dat ze gevangen dieren ten toonstellen.

We kwamen in pure luxe terecht... een prachtige lodge gebouwd in paalwoningen aan de rand van de rivier.

Onze gids MOISES (zelf opgegroeid in de jungle) leek eerst wat stroef, maar dat was enkel maar het eerste uur... vanals hij in zijn rivierbootje zat, was hij in zijn nopjes en benoemde hij elke vogel en ander dier dat ons pad kruiste!
Moises bleek doorspekt van de natuurkennis, hij kent erg veel van medische planten en wist op de meest ongeloofelijke momenten dieren te spotten...

DAG 1

Na een heerlijke lunch in de lodge sprongen we in het bootje. We zagen luiaards (Sloths), waarvan we nu weten dat ze in regenseizoen vanuit hun boom naar beneden poepen en niet naar beneden kruipen zoals in alle natuurboeken staat ;-) ;-).

Op dat vlak was Moises kei hard... in de boekjes staat allemaal zever... dat is geschreven door onderzoekers die er niets vanaf weten ;-). De luiaard is zo traag omdat ze steeds ´gedrogeerd´of ´geïntoxiceerd´ zijn door het eten van bladeren met halucinerende werking. We spotten vele prachtige vogels: Papegaaien, Tucans, Woodpeckers (jaja met een echte rode kuif zoals de Woody), Black Vulture, Kingfisher (ijsvogel),... te veel om op te noemen... een waar genot voor vogelaars -en wij kregen veel respect voor vogelliefhebbers want het is echt boeiend !!

In de bomen rondom ons kropen ook kleine aapjes: Capucijnen-aapjes en Squirel Monkeys.

´s Avonds opnieuw de boot in op zoek naar nachtdieren: Moises wist een kleine Cayman uit het water te vissen, we werden achtervolgt door gigantische vleermuizen en verschillende nachtvogels loerden ons na.
Terug in de lodge, vroeg naar bed... we werden stil van de honderden junglegeluiden - prachtig.

DAG 2

Om 6u wandelden we in onze bottekes door de jungle achter de lodge... met een horde muggen achter ons gat... Moises wees ons de rubberboom en een boom die dodelijk giftig is... de inboorlingen vingen met dit gif vis door het in het water te kieperen (wat nu verboden is) en aan de puntjes van hun blaaspijppijltjes smeerden ze hetzelfde gif om vogels en kleine dieren te vangen.

Na het ontbijt de boot in op dolfijnenjacht... om naar ze te loeren natuurlijk ;-) We zagen roze en grijze rivierdolfijnen en namen zelf ook een duik in de gigantische Amazone...

...jammergenoeg waren de dolfijnen wat te schuchter en gelukkig kroop er geen katvis in ons gat... want Moises vertelde dat er vroeger in de dorpen wel eens ongelukken gebeurde doordat de kinderen geen zwembroekjes droegen.

Op de weg terug zagen we grote Iguana´s (grote hagedissen) en aapjes in de bomen hangen.

´s Middags stond er een grappige activiteit op het programma: PIRANJA FISHING ;-) Gewapend met vislijn en fles bier trokken we het moeras in.
Na een paar minuten was de stand 4-0 voor Canada. Maar Jeroen kwam terug met 4 en dankzij 1 kleintje van Liesbet hebben we die Canadezen toch lekker afgetroefd... sterk voor 2 bleekscheten die nooit vissen ;-)

Jeroentje was helemaal in zijn nopjes en heeft zijn nieuwe hobby gevonden!
Jungle Boy Moises troefde ons allemaal af door 10 piranjas in de boot te zwieren....... CUIDADO riep hij dan... want het zijn smerige bijtertjes...

Op de terugweg werd de buit meteen gekuisd door Moises en ´s avonds was het aperitiefhapje: Piranja - echt smakelijk zag het er niet uit maar toch wel lekker--- als je het beetje vlees tussen de graatjes kon uitpeuzelen ;-)

De Nightboat bracht ons deze keer felgekleurde kikkertjes: groene/gele/roze ... de ene al wat giftiger als de andere... een eindje verder zat mevrouw de Tarantula te wachten op een hapje. De sterrenhemel was prachtig en de vuurvliegjes vlogen in het rond.

DAG 3

6u de boot in om vogels te spotten... alweer een boeiende ochtend met veel uitleg over de plaatselijke vogeltjes! Kleine vleermuisjes hingen te slapen op een boomstam.
Na het ontbijt trokken we naar een jungle-dorp. 14 gezinnen die in paalwoningen wonen aan de rand van de Amazone. Zonder electriciteit of gas, maar ze zijn gelukkig met wat ze hebben.

We bezochten het huis van de sjamaan (de plaatselijke dokter die fan was van westerse modeboekjes en er heel zijn huisje mee behing) en de burgemeester, de vroedvrouw (met haar boekje: DONDE NO ES DOCTOR) het dorpswinkeltje en het schooltje. Er was zelfs een mini-gevangenisje. De dorpskinderen kwamen ons tegemoet met plaatselijke artesanias en met onze gesmolten hartjes kochten we natuurlijk wel een kettingkje.

´s Middags op kanotocht door het waterforest. Dit was het meest ongeloofelijke... kilometers bos onder water... enorme bomen met lianen en bloemen en overal geluiden van zotte dieren!

´s avonds was het rust en een feestje voor Rich want hij werd de dag daarop 26 jaar! Feestje in de junglelodge!!

DAG 4

Jammergenoeg al de laatste dag van onze fantastische jungletrip... op zoek naar de HOATZIN... een afstammeling van een prehistorische vogel! We voeren het moeras binnen...

Moises bootste het geluid na van de cayman (Hoatzins zijn hier doodsbang van) en plots kwamen uit de palmbonen mysterieuze vogels met grote kuiven op hun hoofd!

Een prachtige afsluiter van de jungle! We beseffen dat je hier jaren moet rondtrekken om alles te leren kennen, maar dit jungle-bad was ongeloofelijk!! ANNE-MARIE MERCI VOOR DE GEWELDIGE TIP!

Het speedbootje bracht ons terug naar Iquitos, terug de drukte in!
Op naar het vliegveld voor de vlucht naar Tarapoto en dan de volgende morgen weer met een typische krotbus van Ejetur naar Pedro Ruiz om naar ChaChapoyas te geraken, onze volgende stop!

Hola Hola

Zoals beloofd het dankwoord aan iedereen die financieel hielp voor de guarderia in Santa Cruz, Bolivia!!

Lees het bericht!

Nogmaals merci aan iedereen!!

... en voor de liefhebbers is hier de link naar het maken van Pisco Sour!!
Pisco Sour lesson

hasta luego

Hola Hola Amigos,

Vanuit onze chique residentie in Lima, te gast bij familie Escobar, een berichtje over Pisco!
We reden met de chique nachtbus van Cruz del Sur, met stewardessen en zelfs Bingo > met kans op een retourticket... helaas pindakaas... (jaja Bussie , hier was je in je nopjes geweest!!!) van Cusco naar Ica.
We waren bovengezeten in de dubbeldekker aan het raam vooraan, binnen de tien minuten allebei helemaal misselijk van de verschrikkelijke bochtenbaan ;-) dus veiligerwijs een zeteltje of tien naar achtergeschoven ;-)

Ica beviel ons niet (grauw en druk) en daarom reden we maar meteen met local bus naar Pisco, samen met onze nieuwe reiscompagnon... <INGE> een hele lieve nederlandse psychologe uit Valkenburg.

Pisco zag er ook niet echt uitnodigend uit maar we regelden meteen 2 tours:
samen met onze vriendelijke taxichauffeur/gids Mario (die meteen een oogje had op Inge) gingen we dezelfde middag nog naar Paracas - prachtige woestijnlandschappen aan de oceaan met vervaarlijke kliffen en rotsformaties waaronder - el cathedral - Jeroentje waagde zelfs een plonsje in het ijskoude water!

Mario bracht ons bij het ondergaan van de zon naar de vismarkt van Pisco, vol dronken vissers en viskuisende vrouwtjes... overal lag vis op de grond...
De pelikanen zoefden over onze hoofden!

We kochten in een zotte bui 4 verse ´levende´krabben (voor 2 sol = 1/2 euro ;-)... samen met wat groenten op de plaatselijke markt... en ´s avonds kookten we de krabben ... met gevaar voor eigen leven want een krab had in haar laatste stuiptrekking Jeroen bij zijn pietje... eeuh .. handje
-... maar... we hadden een schitterend peuzelmaaltje!!

Dag 2 naar de Islas Ballestas... de bekende vogeloverspoelde eilanden voor de kust van Pisco...
We scheurden met de speedboot over de golven en genoten van dit natuurspectakel!

We zagen ook een Nasca-achtige tekening in de bergen van een grote kandelaar, daar honderden jaren geleden gezet door Inca´s.
De zeevogels aan de eilanden hebben het er zeer goed naar hun zin en ze doken dan ook onafgebroken langs de boot naar verse vis!
We namen nog wat fotootjes van de brullende zeeleeuwen / pinguïns en een rots waar de vogels met duizenden samengepakt zaten!

Na een deugdoende koffiebreak met Inge maakten we ons klaar om uit eten te gaan in Pisco! Heerlijke verse Cebiche... best vergelijkbaar met hollandse maatjes met limoensap... en andere verse vis.
De volgende dag busje richting Lima, we waren al zenuwachtig want in Cusco hadden we op een ruïne ´Luis´leren kennen, een twintiger die nog bij zijn familie woont in Lima... en hij had ons uitgenodigd!
Onderweg naar Lima zagen we veel barakken in de woestijn, waar nog steeds veel arme mensen leven.. taferelen die we ongetwijfeld in Afrika ook zullen zien... daar werden we even stil van alvorens in de imense drukte van Lima terecht te komen.
Zenuwachtig zaten we te wachten in de busterminal, niet wetende waar we gingen terechtkomen… maar we haden er veel vertrouwen in want Luis had ons al een aantal smsjes gestuurd… en en en…. Ons vertrouwen werd meer dan beloond!
We werden met open armen ontvangen… we vielen weer met ons gat in de boter… de familie Escobar.. mama Sofia, de bomma, papa Luis en de twee kinderen ontvingen ons al koningen! De mama zorgde 3 keer per dag voor eten en weigerde ook maar één enkele sol bijdrage! Ze deed onze was en we gingen samen een avond op stap alvorens we naar Iquitos zouden vertrekken! Onze laatste dagen Peru zijn ook al verzekerd want de familie stond erop dat we terugkeerden naar hun huisje alvorens naar België te vliegen!
Het voelde eigenaardig om terug naar westerse supermarkten te gaan en alles te zien zoals thuis!
De 2e dag gingen we het archeologisch museum bekijken waar op de bovenste verdieping ook een fototentoonstelling was over de terroristische beweging Sendero Luminoso 1980-2000… heel erg interessant! Op café ´s avonds leerde familie Escobar ons alle typische hapjes van Peru kennen… waaronder gemarineerd runderhart… yucas fritas én natuurlijk Pisco Sour! De lessen van Luis staan nu op youtube!!
KLaar voor de jungle trip in de MUYUNA LODGE!
ps: we kregen nog een berichtje uit Santa Cruz - Bolivia
we staan in het krantje van Julian, de man die de guarderia coördineerde, met een enorm dankwoord voor alle hulp!!!!! Fotos volgen!!