Jun 2007

Hello Everybody - Muli Bwanji (Nyanja voor: how are you)

We zijn veilig aangekomen in Lusaka - Zambia!
Perfecte vlucht met British Airways, waar Jeroen's nichtje Patricia nog in het vliegtuig afscheid kwam nemen! Merci Patricia!!

Het voelt wel heel raar om op 1 week tijd in 3 werelddelen te zijn:
Zuid - Amerika >>> Europa >>> Afrika

Het verslag... eindelijk... want in den afrique kennen ze internet nog niet zo goed ;-)

Na de 4 dolle dagen in Belgie hadden we dringend nood aan rust… daarmee trokken we eerst 2 nachten naar de Eureka farm, een camping terrain met chalets uit het centrum (10km) van Lusaka…
We werden al meteen omsingeld door etenzoekende aapjes, springbokken, buffels en mooie vogeltjes. In onze chalet kregen we een spinnende poes op het bed gratis bij! Zij waakte snachts dat de dikke spinnen en kikkers ons niet kwamen opeten! en u gelove het of niet... het is hier KOOOOOUUUUDDDD.... het kan dus echt... zonder zonneke en wat wind is het hier in de Afrikaanse winter redelijk bibberen! Dat hadden we niet verwacht ;-)

Toch hadden we een serieuze cultuurchoque, nu weer een heel ander continent… de enige blanke – MUZUNGUS- te zijn ;-)
We worden heel de tijd aangestaard en soms aangesproken… grappig… altijd vriendelijk…
Als we in een busje stappen zijn we net als in Bolivia weer een hele attractie! Hier ruikt het wel niet meer naar zure melk van oude moemoekes ;-))))

Onze eerste winkel ervaring viel dik tegen… het is hier allemaal even duur als in Belgie.. een ramp dus voor de plaatselijke bevolking en word het duidelijk waarom er zoveel armoede is!

‘s Avonds ontmoetten we de nederlands-zambiaanse Kalaluka.. haar levensverhaal was onthutsend… moeder vroeg gestorven en op straat beland… uiteindelijk toch zover geschopt dat ze in Nederland studeerd… petje af! Ze is bezig aan haar levensverhaal in boekvorm te gieten… wordt vervolgd!

Dankzij een collega van Jeroen, die getrouwd is met een zambiaanse schone, konden we te gast zijn bij haar zambiaanse familie in een buitenwijk van Lusaka.

De familie verwelkomde ons hartelijk... dochter Elina had speciaal voor ons haar slaapkamer leeggemaakt en een piekfijn bedje gestreken! De andere leden van de familie sliepen nu in de 2e slaapkamer en in de living... we voelden ons al schuldig... maar gastvrij als ze zijn stonden ze erop dat we in de privateroom sliepen... manne manne manne...

We kwamen hier terecht in het 'echte' Afrika... geen hostal ... geen hotel... maar een huisje waar een grote familie samenwoont!
Alles gebeurt zo goed als in de living...

...er word gekookt, geslapen en tvgekeken als de electriciteit werkt want de eerste 4 dagen van ons verblijf moest de familie het stellen zonder electriciteit... en zonder stromend water.. hiervoor moesten de kinderen met de kruiwagen bidons gaan vullen...

Maar deze mensen hebben dan nog een goei huis, want de buurt is volledig in opbouw en bestaat nu voor een groot deel uit grijze snelbouw woninkjes...

Schrijnende toestanden worden dus meteen duidelijk...
er is bijna geen werk... enkele marktkramers, een handjevol huisjeswerkers (electriciens en loodgieters) en natuurlijk veel buschaufeurs en taxidrivers...
de meeste mensen lopen dus maar wat verloren rond... er is gewoonweg niets om handen... en je moet weten dat alles hier zo duur is als in Belgie... benzine zelfs duurder!
Ook bij de familie dezelfde problematiek... de broers en zussen vinden geen werk en de kinderen kunnen amper naar school gaan... enkel als er geld is...

We brachten op zondagochtend (7u) na een halfuur wandelen een bezoek aan de kerkdienst samen met broer Solo en Washington... de kerk zat overvol en de sfeer is heel humoristisch en met mooie gezangen!
Jaja sebiet zijn we nog bekeerd na onze afrikareis ;-))! Iedereen trekt zich hier op aan God - God is alles en overal -

In de familie is het de zoete inval... elke avond worden de bedden herverdeeld ;-)))

De familie nam ons mee naar de markt, de moemoe vam 91 jaar die nog de 1e MISS ZAMBIA was ;-) we moeten haar nog een cola brengen ;-)

De mensen spreken hier Nyanja - en ons noemen ze 'muzungus'... witte mannen... maar dat leert moeilijker dan spaans... en er zijn hier 73 verschillende talen in Zambia.. dus een beetje onbegonnen werk...
de hoofdtalen zijn Nyanja - Lozi - Bemba ... dus als we daarin al 'merci' en 'waar is de wc' kunnen vragen staan we al heel ver!

Liesje had zin in een nieuwe coupe en de meisjes van de familie wisten hier wel wat op... een vriendin werd opgetrommeld en gaf ons Liesje een stel mooie vlechtjes... maar twas wel afzien ...

... en na een hele middag - avond - ochtend was het klaar...

... natuurlijk waren we ook van harte te gast om mee te eten met de familie..
Het hoofdbestanddeel van hun eten is NSHIMA -- een soort maispap--
deze pap eten ze smorgens - smiddags en savonds- met vlees , groenten of gedroogde vis. We hebben ook voor de eerste keer geit gegeten en het beviel ons wonderwel... zo ook alle andere gerechten die ze voor ons maakten en die wij met veel plezier opaten met onze pollekes ;-) want bestek gebruiken ze niet!
De eerste keer chima verbrandden wel onze pootjes ;-) maar twas lekker!

Als wederdienst kookten wij zelf 2 keer pasta en kreeg Liesje het fijne idee om pannenkoeken te bakken! Het viel allemaal heel erg in de smaak! Gelukkig maar ;-)

De zambia-belgie uitwisseling was een succes!!!

Hieronder voor Mwaka en Jan nog wat fotoos van de familie... doormailen zal niet lukken... dat duuuuuuuuuuuuuuuuuurrrrrrrrrrrrrrrrttttttttttttt eeuwen! Nog eens driewerf MERCI MERCI MERCI

... geen knuffelfotootjes van Jeroen... maar volgende keer in Lusaka komt hij vanachter de camera en zal hij de zwarte schonen eens een ferme knuffel geven!!

Na 5 dagen namen we onze eerste bus... de familie liet ons niet gaan... why do you go ??? You have to stay ... kregen we 10 keer te horen! Maar van ons hart maakten we een steen en we namen de bus naar Livingstone ;-) Maar we gaan nog terug naar Lusaka... dat hebben we plechtig moeten beloven!!!

>> LIVINGSTONE <<

Opnieuw in het toeristische Afrika... we kochtten opnieuw een tent omdat het hier overal redelijk gerellig duur is ... en we verblijven hier nu in een prachtige Backpacker: JollyBoys Backpackers... met zwembad en al ;-)))

Na een paar babbels geraken we misschien al aan vrijwilligerswerk (met diertjes misschien) en hebben we besloten om zeker naar Malawi te gaan! Tussen Zambia en Tanzania!

Je ziet het... de reiskriebels zijn weer helemaal terug!!

bye bye everybody

Hola Hola Amigos

Onze laatste dagen in Lima waren we weer te gast bij de familie Escobar ... hier waren we een maandje geleden ook al te gast!

We werden weer ontvangen als koningen! Een verblijf met alles erop en eraan! Met mama en papa Escobar gingen we naar de CHanging of the guards en naar de cathedraal in het centrum van Lima.

De bomma´s hielden ons gezelschap én met zoon Luis en dochter Sofia trokken we het nachtleven in!

En dan was dit het einde van hoofdstuk één ! Adios Zuid-Amerika

Muchissima gracias familia Escobar !

Here we come AFRICA !

Maar eerst nog 4 dolle dagen in België...

Adios Amigos én een dikke merci voor alle commentaartjes op onze blog!!
Hopelijk hebben jullie de tijd om onze Afrika-verhaaltjes ook te volgen!

Dikke kussen

Liesbet en Jeroen

Hola Hola Hello Hello Hallo Hallo

Even een interessant weetje:

Hoofdstuk 1 : onze trip> België - Zuid-Amerika - Belgïe< was in totaal
35603 km !!!
Je kan op het plannetje van Travellerspoint bekijken hoe we gegaan zijn!

Na een slaaploze vlucht kwamen we platgeslagen terug aan op Zaventem... de drukte viel ons meteen op... mensen met gsmkes... én vooral chique auto´s .. hier rijdt precies geen auto ouder dan een jaar ;-)

Onze familie en vrienden stonden ons op te wachten... met kindjes waaiend met vlaggetjes Mojito en een reuze fles blonde leffe... super... we hadden ze toch allemaal gemist en zij ons ook ;-);-) Alhoewel we dankzij `tinternet´ toch veel contact hadden gehouden is elkaar in´t echt een knuffel geven toch heel wat anders!

De eerste avond waren we te gast bij Katrien en Michael ;-) en Noreke natuurlijk... al meteen een warm nestje waar we onze rugzak mochten uitschudden.... want het was nodig ;-)
... en wat stond daar klaar ... PEKESSTOEMP met STOOFVLEES... JOEPIE... dankuwel Katrien en Michael !!

Zaterdag gingen we eerst langs Roel en Kitty en Ivan kwam ook nog langs om Jeroen's dierbare camera terug te geven... want die gaat mee naar den afrique! Daarna was het familie Peys-dag ! Nog eens een dikke knuffel aan oma, bompa, mama peys, papa peys en natuurlijk de bange kat garfield! Zie het bewijs op youtube.
Mama had weer heerlijk gekookt en zo leek het dat we nooit waren weg geweest!

Zondagmorgen kwamen de vrienden langs bij ons hostal Bart en Tessa ;-) een leuke thee-visite!

ZOndagmiddag had de moemoe van Liesbet haar verjaardagsfeest gepland! Heerlijk eten en knuffels uitdelen aan de familie!

Maandag gingen in Lommel langs bij Luc, Francine, Sabine, Rob en Driesje... daar merkten we weer dat het enige dat veranderd op 5 maanden de kinderen zijn! Driesje was al een hele meneer geworden!

De broer van Liesbet: Bart, had die namiddag een barbecue gepland om ons uit te zwaaien.... maar toen we daar aankwamen draaide het enigzins anders uit: Bart kwam met een ruiker bloemen naar buiten en knielde voor Tessa: Wil Je Met Me Trouwen, Tessa? Gelukkig zei ze ja ;-) ondertussen kreeg de familie wel bijna een hartaanval maar het ongeloofelijke was waar -- we moesten naar het gemeentehuis voor hun trouwfeest !!!!!!!!!!!! Niemand wist van iets!!! Qua verrassing kon dat wel tellen!
Liesje kreeg dan ook nog het fantastische nieuws dat ze meter mag worden van het toekomstige kindje van Bart en Tessa!
De verrassingen konden niet op!

Dinsdag , uitgeslapen van de kater van het verrassingstrouwfeest ... terug naar Katrien en Michael om daar met de vriendinnen van Liesbet een heel fijne barbecue te houden!!
Qua bourgondische 4-daagse kon het tellen! De leffe en wijn vloeide rijkelijk...

Dankuwel iedereen voor de enorme gastvrijheid en lieve ontvangst! We gaan jullie missen de komende 5 maanden!

Van alle drukte zijn we weer plots in een totaal andere wereld beland... zodadelijk meer verslag!

Dikke kussen

PS: Het is hier hetzelfde uur als in Belgie .. geen tijdsverschil dus...
en het is hier winter en koud! ongeloofelijk maar waar... we hebben al onze kleren al aan...

bye bye dear friends

Hola Hola Amigos

Jodelaiiitiiiie zouden we bijna zingen, want we zijn onze laatste week in Peru in Huaraz: peruaans Zwitserland !
Het lijkt hier zo fel op Zwitserland door alle mooie sneeuwtoppen in de omgeving... en Jeroentje is in zijn jeugd zo´n 20 keer naar de zwitserse bergen geweest dus hij weet wat hij schrijft ;-)

Na al de afgelopen triestige hostals vielen we dit keer nog eens met ons gat in de boter: we verblijven hier in CASA MARIA - letterlijk ´HUIS VAN MARIA´ - een familie hostal met maar 14 bedden... en wij momenteel als enige gasten... dus het huis voor ons alleen.. en we kunnen nog eens zelf koken > dus veilig en lekker eten...
Vanuit onze douche hebben we uitzicht op de prachtige sneeuwbergen... dat maak je ook niet elke dag mee!

We werden in Huaraz snel vaste klant op de plaatselijke markt! De beenhouwer zag ons graag komen en wilde Liesbet elke keer een koeien-, varkens- of schapenkopcadeau doen ;-) maar dat cadeautje heeft Liesje toch vriendelijk geweigerd. We hebben het zelfs gewaagd om vers vlees te kopen... van de haak ;-)

Eindelijk konden we onze stramme benen nog eens strekken en trokken we 2 dagen de bergen in!

Dag 1 - Laguna Churup -
titititiet... het wekkertje loeide om 6u...
We namen een micro-busje naar het kleine bergdorpje LLupa en vandaaruit stegen we een 3 tal uurtjes naar Laguna Churup... een prachtig bergmeer omgeven door sneeuwpieken! Indrukwekkend... maar door de hoogte was het een zware klim waar we zelfs een stukje moesten bergbeklimmen langs een waterval!
Gelukkig kreeg Jeroentje ons Liesje over haar paniekaanval heen en moesten we niet blijven wonen aan de rand van de waterval...

De plaatselijke bergdorpjes waren heel armzalig.. vanals je buiten de stad Huaraz komt zie je meteen het verschil tussen ´huis´ en quasi ´hut´.

De mensen waren allemaal erg vriendelijk (we waren bijna schor van ´buenos tardes´ te groeten) en hun kledingdracht was ook weer een tikje anders dan in andere dorpen.

We beslisten om heel de terugweg te wandelen ipv met een busje te gaan... daar werden we wel bijna door plaatselijke schrale honden afgerost maar met de steen in de hand kwamen we door het hele land ;-) ... wees gerust we hebben de steen niet hoeven te werpen... alhoewel de goesting soms wel erg hoog was!

Heel moe en met gloeiende platvoeten namen we een hete douche met zicht op de zonsondergang over de bergtoppen!

Dag 2 - Laguna 69 -

titititiet titititiet ... het wekkertje zong om 5u in de ochtend...
Onze tweede wandeldag...
Hiervoor moesten we 2uur òp de micro geplet tussen de locals...richting Yungay... dit dorp werd in 1970 helemaal van de kaart geveegd door een aardverschuiving... bedolven onder ijs en rotsen stierven 18.000 mensen, slechts een hondertal overleefden deze natuurramp.. onze taxichauffeur was één van de enige overlevende kinderen uit die tijd... hij vertelde het aangrijpende verhaal dat hij heel zijn familie verloor op 12 seconden.
Hij voerde ons langs prachtige meren en de hoogste berg van Zuid-Amerika de HUASCARAN 6768m !!

Op naar het basiscamp waar we onze wandeling begonnen. We ontmoetten in de taxi 2 amerikanen uit New York.. Elaine en Carlos.. en samen bevochten we de wandelwegeltjes...
De hoogte zorgde op deze trip voor meer last dan de vorige dag... het leek net of je door een onzichtbare hand werd tegengehouden... een vreemd gevoel...
Maar na 3uurtjes klefferen werden we alweer beloond op een adembenemend uitzicht over de laguna 69. Carlos had veel last van de hoogte en moest vroeger naar beneden... maar wij namen een uitgebreide siësta aan de oever van het meer.
De terugtocht was nog een hele klus maar moe en voldaan stond er nog een verrassing op ons te wachten in CASA MARIA ... Marij en Thomas ;-) onze vlaamsche vrienden die we ontmoetten in La Paz! Het werden weer 2 gezellige bourgondische avonden!

Om onze wandelspieren te ontspannen trokken we de volgende dag naar Charcos waar we in een echte grotsauna kropen ... mét Marij en Thomas en mét zwembroek ;-) OJALA... de ijskoude douche achteraf veegde de zweetdruppeltjes snel weg...
Dit was weer heel speciaal, een hete belevenis!

Spijtig genoeg stonden de jonge snaken te springen om op 4-daagse trekking te gaan door de Cordillera Blanca (zo heet de bergketen aan Huaraz) en dus namen we alweer snel afscheid... jammer maar we zien elkaar zeker weer in België oftewel in London ;-) dat verhaaltje krijgt nog een leuk krulstaartje! Of een fotostaartje hé Thomas!!! OJALA!

... en dan... onze laatste cultuuruitstap in Peru...
Chavin de Huancar ... een tempelcomplex met onderaardse gangen...
De tour (30 man in een minibus met slechte gids) viel wat tegen ... het viel weer op dat we het groepsleven niet meer gewoon zijn... want even stoppen om als kudde in een plaatselijke roeiboot te gaan zitten voor 3 minuten en een volwassen man die op een kermis paardje rondrijdt voor 4 minuten vinden we toch allemaal wat te gek voor woorden... we zetten ons dan maar met een sandwichke en met zicht op het mooie meer en leverden commentaar op de dwaze toeristen als de ´grumpy old men´ van de Muppets ;-) als toetje nog een verplichte foto met de plaatselijke llama en de toeristenkous was weer af!
...maar de site zelf was wel weer een peruaans hoogstandje uit de oudheid.

... op de terugweg draaide de toeristenkermis nog even een zotte toer want we stopten omdat de gids dacht dat ze een meteoriet gezien had in de lucht... de grumpy old men wisten beter: het was gewoon een vliegtuig... we zongen in koor: `jongens jongens wat een pret, vlug het haakje aangezet´....

...Het einde is na bij...
Van onze reis dan wel te verstaan... we hopen nog 3 dagen te gast te mogen zijn bij familie Escobar en dan opt vliegertje naar huis!
Morgen op de laatste peruaanse bus... wat zou die ons weer te bieden hebben... LIMA HERE WE COME (again)

hasta pronto amigos de Belgica!!

HOla Hola Amigos,

Allereerst:

!!!!!!!!!! KAROLIEN EN IVO - PROFICIAT MET CEDRICje ;-) !!!!!!!!!!!!!!!

Na alweer een uitputtende busrit kwamen we om 4u59 aan in de busterminal van Cajamarca. Het was nog donker dus wachtten we nog eventjes tot de zonsopgang alvorens de gevaarlijke wilde wereld weer in te duiken!!
Dit keer lieten we ons niet meer beetnemen door de zagende taxichauffeurs aan de terminal en namen we verstandig als we zijn een micro-busje of ´combi´ ... handig is dat niet met beregrote rugzakken maar het kost maar een halve sol, dus dat loopt lekkerder dan een taxi van 7 sol (jajaja we zagen hier over nog geen 2 euro voor een taxirit ;-) >> hup richting Baños del Inca, een gehuchtje buiten Cajamarca waar een groot thermascomplex (stoombaden) ligt.
Weer op zoek naar een hostal dat niet meer bestaat... de FOOTprint Guide blijkt dus niet altijd up to date!! Maar eind goed al goed... een fijne hostal tegenover de thermas...
Rugzak afdroppen en zwembroekje aan... THERMAS HERE WE COME!!

De warmwaterbronnen zijn 80 graden...

... daar kan je natuurlijk niet in, maar de naburige baden zijn gemengd met wat koeler water zodat ze rond de 60-65 graden bungelen...
We zaten in een privé-bad en waanden ons Griekse Goden ;-) heerlijk na een heavy bus!

Jeroentje had het wel wat onderschat want bij het rechtkomen uit het bad bleek hij nogal redelijk zombie-wit geworden... puur en wit ;-) en dan hebben we het niet over chocola ;-)
Gelukkig verdween de appelflauwte na een paar minuten en strompelden we moe maar voldaan naar de hostal.

De dag daarop Cajamarca gaan verkennen en weer de geschiedenis in gedoken naar een Inca-site! Deze keer naar de Ventanillas de Otusco -- Inca-graven uitgehakt in een vulkaanrots.

Erg de moeite, die Inca´s waren toch straffe gasten!!

Weer een busje... op naar Huanchaco, een surfdorp aan de kust niet ver van Trujillo. Onderweg wilden we weer een arm diertje bevrijden, maar de kok van het restaurantje had een te groot mes dus lieten we de arme aap maar aan zijn vaste ketting. Wat is hier toch weinig respect voor dieren... ze worden enkel gebruikt om toeristen te plezieren... sadistisch aangelegde toeristen dan toch...

Op aanraden van Thomas en Marij gingen we rechtstreeks hiernaartoe en namen we geen hostal in Trujillo ;-)
Spijtig genoeg zat het weer niet echt mee en konden we enkel onze laatste dag genieten van een mooie zonsondergang met surfers op de achtergrond en de vissers met hun Totora-rieten bootjes.

We bezochten in de buurt van Huanchaco de archeologische site van CHAN CHAN, een paleizen complex (20 vierkante km) van de CHimu-cultuur. Alweer erg de moeite mede dankzij onze gids José die ons mee terug in de tijd nam!

Dezelfde avond namen we een bus naar een bestemming die ons heel nieuwsgierig maakt. HUARAZ aan de COrdillera Blanca. het peruaans Zwitserland... met een echte SOfa Cama bus deze keer ;-) lekker dikkenekken uithangen dat mag ook al eens na al die smützige hostals en vieze bussen ;-)

Hasta Luego Amigos