Malawi

Hello Hello

Eerst en vooral aan iedereen een heel dikke merci voor de tonnen en tonnen verjaardagswensen aan het adres van ons Liesje... Jeroentje zag al groen van jaloezie want iedereen was hem vergeten in het druilerige Bolivia op 14 maart ... snif snif .. en zelfs Liesje was toen ziek... de wonde is diep...

Maar swat... daar zullen we wel niet van dood gaan, die Jeroen is maar een platjanus...hihihi

ZOdus, dikke merci ;-)
Het was een fijne dag, Jeroentje had gelezen dat de Carlsbergbrouwerij in Blantyre te bezichtigen is en als echte belgen is het wel fijn om dat eens te gaan bezien... en te proeven natuurlijk ...
Na wat zagen (want voor 2 wazungu doen ze dat normaal niet ;-) als je geen dikke zakenman bent) kregen we voor Liesjes verjaardag een prive rondleiding door de brouwerij. We leerden alles over het brouwen van 'Green' 'Stout' en 'Special' ... maar het belangrijkste was dat we na de rondleiding zo maar even 10 flesjes kregen om te proeven!!

JoepieJoepie! en dat met Big Brother Africa op de achtergrond ;-) jaja die besmetting is zelfs tot hier geraakt! De bekende leuze luid hier dus: SAVE WATER - DRINK BEER

Liesbetjes verjaardag werd een echte culinaire uitstap .. smiddags Mozarella-tomaat slaatje ..wat was dat lang geleden .. onze smaakpapillen vlogen door het plafond ... en als kers op de taart .. het chiqstue restaurant van Blantyre : 21 Grill .. naar onze Belgische normen (20 euro per schotel) nog zeer deftig dachten we ;-)
De obers kwamen zelfs zingen voor ons Liesje met een ijscreme met kaarsjes!!

Maar genoeg feestgedruis ... tijd voor nog eens een fijne uitstap naar de bergen!

Malawi is echt een prachtig land... het bezit niet enkel het schitterende Lake Malawi maar heeft ook een heus bergplateau waar hiking een lieve lust is: Mount Mulanje!

Vanuit Blantyre gepropt op de minibus naar Limbe en vandaaruit nog gepropter op de minibus naar Mulanje, het dorpje aan de voet van het bergplateau.
In Mulanje was wonderwaar een echte pizzeria ... om de moedige bergwandelaars te verwennen... en dat kunnen we natuurlijk niet laten liggen...twas een heerlijk pizza... zo lang geleden...
Maar daar ging deze trip natuurlijk niet om... twas om te wandelen!!!

Na een beetje onnodige info in het INfo Mulanje kantoortje (waar de porters en gidsen al stonden te springen om ons uit de nood te 'helpen') terug op een pick-up richting Likhubula ... het Forrest Office.

In het dorpje werden we afgedropt, nog even onze benen strekken richting office. Langs alle kanten kwamen porters en gidsen vragen of ze mee met ons de berg op mochten. Na veel moeite ze kunnen afwimpelen en het office bereikt.
We kregen van daaruit een porter toegewezen, geen gids meer voor ons na de nyeka ervaring. Justin James werd onze vriend voor 3 dagen.

In Mulanje wandelden we op dag 1 naar de Chisepo hut, langs groene naaldbossen over highlands en stijle berghellingen... het leek net Zwitserland of terug een herinnering aan Chile...

Onderweg kwamen we mannen tegen die houtbalken naar benedensleuren op hun blote voeten (!!), voor ocharme 80 kwatcha (halve euro) per balk ... 4 uur naar boven wandelen en 2 uur naar beneden rennen met 1 of 2 25kg balken op hun hoofd of schouders... afschuwelijk.. pure slavernij... zo zagen we weer dat er echt nog steeds wantoestanden bestaan vandaag de dag!

Nachtje 1 gingen we in de Chisepo hut slapen, na een verkwikkende douche in het natuurlijke bad nabij de hut... zaaaaaaaalllllliiiiiiiiigggg even lekker naturistje spelen op de berg ... olialo

Dan kokerellen op de open haard in het hutje ... weer iddylisch!!

De zonsopgang wekte ons om 5u30 ... we zijn trouwens geen luie lamzakken hier op reis... we staan zoiezo elke dag op rond 6u en gaan slapen om 9u ;-) dat is straf eeehhhh ;-)

Liesbetje en Justin gingen de Sapitwa piek beklimmen... gene kaka... Jeroentje bleef veilig beneden want hij heeft sinds de Machu Pichu terugkerende last van zijn knietje ;-) trop is teveel ;-)
Na 3u klauteren en klimmen loodrecht omhoog met hier en daar vallen en opstaan, stonden Liesbet en Justin trots op de Sapitwa peak ;-) een prachtig uitzicht... het leek net boven de wolken! Terug naar beneden was helemaal gerellig, gelukkig dat ze een stevige broek aan had of haar poepke was blootgeschuurt geweest ;-)
Gelukkig dat Justin altijd nabij was om haar boven te krijgen ;-)

Een halfuurke rust aan de hut, Jeroentje oppikken en hup verder naar de volgende hut ... voor Liesbet na 10u en voor Jeroen na 4u wandelen eindigden we de 2e dag bij de CCAP hut, een heel mooie sprookjesachtige berghut!

We waren meteen verkocht en besloten maar ineens 2 nachten te blijven... zo konden we nog een bezoek brengen aan de natuurlijke pool, een halfuurje van de hut, met uitzicht over Mulanje en omliggende dorpjes!

Malawi en dan vooral Mulanje heeft bij ons toch een gevoelige snaar geraakt, vooral de groene theevelden opweg naar Mulanje zijn prachtig! Het bergwandelen is hier ook schitterend... dus voor wie ooit Afrika wil verkennen en niet in de toeristenstroom van Kenya of Tanzania naar een dwaze Warthog wil gaan loeren, kan een prachtige trip maken in Malawi.. Afrika is immers veel meer dan wat beesten in een wildpark ;-)

Aan het haardvuur speelden we barbershop en Liesbet's vlechtjes werden professioneel gediscecteerd ;-) snif snif... gevolg: haarverlies allom... en dreads als eindresultaat...

Terug beneden na nog een prachtige 4e dag stappen, bedankten we Justin voor de bewezen diensten! Hij was echt een creme van een kerel! Dus als iemand ooit komt wandelen op de Mulanje, vraag naar Justin James!!

We bezorgden hem het bedrag gelijk aan een jaar schoolgeld (50 euro)... dus je kan je inbeelden hoe arm ze hier zijn als ze op een jaar geen 50 euro opzij kunnen leggen... Hij kon momenteel zijn schoolgeld niet betalen en had dus ook geen kans om gids te worden... want daar moet je een middelbare school diploma voor hebben... nu was hij dus gedoemd om porter te zijn... heel triest... hopelijk geraakt hij met ons steuntje wat hogerop!
Hij wees ons dan nog even de weg naar de fietstaxis... en op deze heerlijk ontspannende (voor ons dan toch) manier sjeesden we langs de theevelden richting onze 2e pizza in Mulanje ... wat een onvergetelijke ervaring... en dan bedoelen we Mulanje en de fietstaxi... en ook een beetje de pizza want die was zaaaaaaaaaaaalllliiiiiiiiggggg

Mulanje heeft ons hart gestolen ;-)

Overmorgen weer de drukte en een dagje minibusjes in... god spaar ons ;-)

Mozambique here we come!

salutos amigos

MALAWI

Allereerst!!!

WELCOME ON THE PLANET: SIEBE is geboren! Liesje is de trotse meter-Tia en Jeroentje is de
fiere Tio! Proficiat Bart en Tessa!!! Ti seen prachtig bazeke.. we hebben 2 hartverscheurende weken moeten wachten op eerste fotoos maar eindelijk door haar tranen door kon Liesje het schattig venteke bewonderen!

Jullie geduld word eindelijk nog eens beloond! Dankjullie allemaal voor de bezorgde
mailtjes.. maar we leven nog!!!

Na ons maandje Zambia hadden we het daar wel gezien… en na veel babbels met andere reizigers
kregen we het nieuwe idee om naar het mooie Malawi te gaan en ook naar Mozambique! Jaja er
kunnen dingen veranderen op reis ;-) een vast schema is hier absoluut uit den boze want
niets is zeker in Afrika ;-)

Na we Dean uitzwaaiden in Chipata werden we naar de grensgebracht en vonden we een lift met
2 Nieuw-Zeelanders rechtstreeks naar de hoofdstad van Malawi: LILONGWE.
Dat is hier zo de gewoonte aant worden… eerst naar een stad gaan om dan alle verdure dingen
te regelen; vooral geld afhalen want het zou op de rest van Malawi blijken dat een bank en
geld afhalen alles behalve vanzelfsprekend is!

+ PADI-duikcursus- in NKHATA BAY
Omdat het lieve zusje van Jeroen al zo vaak had gezegd dat duiken zo leuk is besloten we om
hier in het “goedkope” Malawi de kans te grijpen om een OPEN WATER scuba diver te worden!
Een beetje sceptisch vertrokken we naar het plaatsje Nkhata Bay aan Lake Malawi, op zich
maar een heel triestig dorpje maar wel de plaats om met AQUA AFRICA, geleidt door de engelse
Andy, een duikcursus te doen: prijs : 250 dollar pp.. wat blijkbaar een heel goeie prijs is!
Het bleek al direct dat het waar voor zijn geld ging worden want voor Andy geldt maar 1
basisregel! SAFETY ABOVE EVERYTHING !
Liesje was in het begin wat onwennig en de skinny jeroen had het altijd rap koud maar na 4
dagen en 4 duiken voelden we ons toch al heel wat zekerder! Andy deed voor ons zelfs nog een
geste… omdat de laatste duik voor Liesbet niet echt satisfying was, kregen we nog een extra
duik! ;-)
.. dus wij na 5 duiken en een moeilijk examen… certified PADI OPEN WATER DIVERS!!

WAAAAAAAAAUUUUUUUUUWWWWWWWW

Nkhata Bay zelf was maar een ambetant dorpje.. de locale beachboys probeerden ons elke dag
vanalle rommel aan te smeren en bleven ons zelfs achtervolgen tot op de campsite…
oervervelend.. maar na een tijdje word je erg bot en laten ze je wel gerust ;-) Jeroen is
een paar keer uit zijn krammen geschoten om de “LAPZWANZEN” die ook altijd dronken waren weg
te jagen ;-)

Dus toen Andy ons de verdiende handdruk gaf haastten wij ons op een minibusje om nooit meer
naar Nkhata Bay terug te gaan ;-) Till never ever again!! En we lazen in de Lonely Planet
dat het in Cape McClear nog erger is met de lapzwanzen.. dat beloofd..

+ NYIKA NP … de schotse Highlands in Africa!

Na het strandleven hadden we nog eens zin in bergwandelingen.. op naar het NYIKA Plateau..
een van de meest boeiende plaatsen in Malawi… het lijkt op de schotse Highlands ;-)
Niet alleen qua omgeving, maar zelfs het weer!!!

Maar om hier te geraken dat was andere koek! In een of ander minidorpje Rumphi werden we
afgedropt met een minibusje en daar stonden we dan wortel te schieten. Weer voor uren, er
passeerde niets.We vonden dan toch een truck maar die had weer eeuwen tijd. Tegen
zonsondergang werd de truck volgeladen en als sardientjes vertokken we richting nyika park.
Dan bleek dat we aan de gate werden afgedropt in the middle of nowhere, in het donker, leuk
is iets anders! Gelukkig kwam onze truck toch nog terug en natuurlijk ‘no money no friend’
als we bijbetaalden bracht hij ons tot aan het chelindakamp. Oef we hadden het bereikt!

‘s Morgens ontdekte we in wat voor een prachtige schotse omgeving we zaten. We besloten een
gids te zoeken om een 3daagse wandeling te doen naar Livingstonia.

Bijna niet te geloven, maar we begonnen onze trip in de REGEN en MIST!!! De prachtige
omgeving en dieren waren dus niet voor ons bestemd, we zagen net waar we onze voeten zette.

Gelukkig klaarde het ‘s avonds op. Maar door het slechte weer wandelden we veel te snel en
hadden we het al op 2 dagen geflikt.

Met enorm pijnlijke knieen en voeten.. liesje had zelfs een blauwe teen… gingen we uitblazen
in de LUKWE premaculture camp, een campsite die volledig gebruik maakt van de natuur..
prachtig!

Na 2 dagen trokken we de berg verder naar beneden tot aan de kust en verbleven we in
Chitimba bij de prachtige beachhutten van Mr. Mdokera! Een heel fijne relaxede campsite!
De plaatselijke vissers drogen er hun visjes in de zon. Spijtig genoeg is er van het visbehoud bijna niets over want de vissers vangen veel te veel visjes... overal rond het meer... dus ze krijgen het nooit verkocht...

Spijtig genoeg maar voor 1 dag want de volgende nacht ging de ILALA-ferry aanmeren in
Chilumba, klaar om ons mee te nemen naar de eilandjes Chizumulu en Likoma…

ILALA – SLAVERY FERRY

Na heerlijke vis in een plaatselijke huiskamer/restaurant/slaapkamer.. waar de plaatselijke
kokin haar matrassen afstond om ons te slapen te leggen… wachtten we op de Ilala ferry.. de
enige boot van redelijke grootte op Lake Malawi ;-)
We doken terug in de tijd van de slavernij… als je rijk en wit bent kan je op het upperdeck
maar anders moet je in 2e of nog erger in 3e klasse… wij besloten voor 2e klasse te kiezen
want bij de dikke nekken op upperdeck zagen we het toch niet zitten ;-)
Alles ging goed tot we na een hele dag varen in Nkhata Bay aanmeerden… haha… we gingen niet
meer terug maar dan toch… daar stonden wel 200 mensen te wachten om mee in 2e en 3e klasse
te proppen… verschrikkelijk…

De trip tussen Nkhata Bay en het eilandje Chizumulu waar we om 5u smorgens aankwamen was
verschrikkelijk…
We hadden nog dikke ambras met de kapitein want we vonden het echt onmenselijk dat mensen zo
opeengeplakt werden… maar we hadden maar een ticket voor 2e klasse en we moesten en zouden
in 2e klasse zitten…blafte hij naar ons alsof we straathonden waren..

Mensen lagen opeengestapeld… stank… kakkerlakken.. kinderen sliepen geplet onder de banken…
nog maar te zwijgen van de veiligheid als er iets zou gebeuren… geen ontsnappen mogelijk… en
toen we stopten op zo’n kilometer van het eilandje moesten we van boord klauteren met onze
zakken op de rug om op een minibootje wiebelend en waggelend naar het eiland te varen… maar
gelukkig konden we daar meteen in een hutje gaan slapen! Alweer eind goed al goed.

Het eiland Chizumulu staat bezaaid met Baobabbomen en is erg mooi, maar de
Plaatselijke kindjes vallen de witte mannen en vooral vrouwen lastig met al van een
kilometer afstand ‘hello’ en ‘give me monny’ of ‘give me pictju’ te kweken… terrible… maar

ja… we zouden misschien hetzelfde doen als we elke dag wandelende dollars zien voorbijkomen
en we zelf in een lemen krotje zouden wonen…

Na Chizumulu met het zeilbootje naar Likoma, een iets groter eiland waar er dankzij de
plaatselijke lodges en campsites heel wat meer gedaan word voor onderwijs voor de plaatselijke kindjes.. gevolg… niet lastig gevallen en veel vriendelijker!
Het zeilbootje was een avontuur op zich.. een zelfgemaakte mast die soms wel heel
onvoorspelbaar was en goed oppassen dat de medepassagiers je niet onderkotsten ;-) maar we
kwamen heel aan!

+!HELAAS PINDAKAAS!+

Sinds we naar het onbewoonde Nyika plateau vertrokken en door het noorden van Malawi reisden
beseften we dat we het met heel wat minder moesten gaan doen! Enkel nog bonen, tomaten,
bananen en kolen te vinden en nergens money te vinden… dus… Pindakaas diet ;-) voor deze
reis hadden we dat nog nooit gegeten en nu werd het ons enige smeersel voor op de bokes ;-)
resultaat: 2 pindakaasverslaafden ;-)

Op het Likoma-eiland kookten we elke dag op ons eigen vuurtje aan de waterkant ;-)
romantisch … ons 7e jaar samen was een feit ;-)

Na een weekje tropische eilandjes terug op de Ferry from Hell.. Ilala ;-)
We hadden nog 2 dagen varen voor de boeg dus we kregen al rillingen op voorhand… maar wat
bleek… twas helemaal zo druk niet meer in 2e klasse en we besloten maar op ons budgetje te
blijven zitten en vooraan op front deck in de heerlijk visgeur te gaan liggen zonnen… we
konden nog net een vierkante meter visvrij houden om ons poepke te placeren.

We ontmoetten daar nog een heel fijne Nieuw Zeelandse vrouw van 60 die helemaal alleen door
Africa reist… op onze budgetmanier… chapeau Judith!!

We kwamen aan in Monkey Bay, onderaan in het zuidelijk deel van Lake Malawi en omdat we de
boot zo fijn vonden mochten we van de kapitein ons tentje placeren op het upperdeck om de
nacht door te brengen.

De 3 dagen op Cape McClear waren dan ook meer dan welkom.. we werden veel minder lastig
gevallen door de plaastelijke beachboys.. waarschijnlijk zijn we nu geoefend in het beleefd
afwimpelen van lapzwanzen met hun ‘mobile shops’ ;-)

We gingen ook snorkelen aan het prachtige Otter Point gelegen in het Lake Malawi National Parc, een reuze aquarium waar de Chicliden in miljoenengetalen aan je tenen knabbelen… jaja Marjoleintje.. je zou hier je hartje ophalen! Hier werd ook het pakje van Siebeke ontworpen… custom made ;-) wat zou dat zijn ;-)

Met spijt in het hart namen we met een locale muziekgroep en een mooie zonsondergang
afscheid van het meer!

6u smorgens klaar om in de pick-up te pletten richting monkey bay.. want dat is hier het
enige locale transport… tussen de manden met visjes en vliegenlarven (glibberige maaikes)..
gevolg: blauwe vinger… blauwe rug.. en uren in de wind stinken naar rotte vis… dat zelfs de
locale taxichauffeur in Blantyre later ons al vond stinken…

In Monkey Bay op een andere pick-up naar Mangochi en vandaaruit de Minibus.. dachten we..
tot Blantyre.. eruit gegooit in Limbe.. de rotzakken.. dus dan nog maar op een andere
minibus naar het centrum van Blantyre.. terug de bewoonde wereld… betonnen kantoorgebouwen..
wat is dat???? Eten??? Wat is dat??? Fruit?? Wat is dat?? Internet… wat is dat?? Banken??

Wat zijn dat… tja.. we zijn het allemaal niet meer gewoon… ons tripje Monkey Bay – Blantyre
had zo maar eventjes 10 uur geduurd… voor nog geen 200 km… jongens jongens.. en dan dachten
we een goeie slaapplaats Doogles te vinden.. maar nee… verschrikkelijke backpacker met veel
lapzwanzen aan de bar en een oerlelijke en slecht onderhouden campsite.. gelukkig had Liesje
de gids nog eens gelezen en vonden we een prachtige en rustige lodge waar we ook mochten
kamperen: Kabula Lodge… fiooooooeeeeeeeeeeewwwwwwwwww eindelijk terug rust ;-) En nu is het
een weekje wachten op ons visum voor Mozambique.. tijd om Mount Mulanje te gaan beklimmen!
Dus van Malawi hebben jullie nog 1 verslagje te goed, als we terug zijn van de berg!! En

Liesjes verjaardag vieren woensdag de 22e… dat zal hier in de stad beter gaan dan met een

potje bonen in de woestijn ;-)