Mozambique

Hello everybody!!!

Alweer eventjes geleden... maar hier is het allesbehalve ''rustig'' gebleven ;-) we hebben weer heel wat te vertellen!

Eerst en vooral gingen we nog eens naar de kust: Wimbe Beach in de buurt van Pemba... we verbleven in Russel's Camp een fijne campsite uitgebaat door de vriendelijke australier Russel. We kregen een stadstrip van manager Manuel. Aangekomen aan de campsite, tentje opgezet en naar het strand... om een verfrissende duik te nemen... dit draaide weer even anders uit... we zaten zo'n 4meter van de kant te plonsen toen twee jonge gasten voorbij ons zwemzakje wandelden en dat bruut wegritsten en wegliepen.... gelukkiglijk was 'super peys' alert en zette hij in zwembroek en op blote voeten de achtervolging in... aangemoedigd op de achtergrond door het donderende gevloek van Liesbetje ;-)

De gastjes waren natuurlijk te snel maar 'super peys' zag op de zandweg een 4x4 passeren, sprong erin en wist de gasten na 500m te vangen en ze lieten het zakske vallen... oef oef... niks gepikt... Russel kwam dan aan met zijn 4x4 en we reden nog even achter de gasten maar niks meer...

Dat was dan onze eerste diefstal ervaring op 9 maanden... dus dat viel nog mee... spijtig genoeg niet de laatste ;-)...

Het leuke aan de diefstal was dat we een frans koppel ontmoetten - Emma (Manu) en Georges die momenteel Manu's adoptie-moeder te gast hadden -- ze hadden Liesbet horen brullen op het strand ;-)))! We aten een lekkere franse groentensla en als desert heerlijke franse chocolade ;-) ze moesten nogal lachen als ze onze genotsgezichtjes zage ;-) ;-) we zijn nu al met heel weinig tevreden, hihihi

Ze boden ons een lift aan naar het eiland IBO... dat spaarde ons weer veel busleed ;-)))

Daar aangekomen werden we hartelijk ontvangen door de vriendin van Manu.. Isabelle... we kwamen terecht in een paradijs!
Ibo is een heel klein tropisch eiland, vroeger portugese kolonie, in veel betere staat dan Ilha de Mocambique... veel minder armoede... veel minder verwaarloost ;-) er stonden zelfs borden op het strand... VERBODEN TE KAKKEN... dat geloof je niet maar toch... 'en' het helpt!! geen 'mensen'drolleke te zien!!! Dat was op Ilha wel anders...

Isabelle verwende ons met een reuze grote krabschotel... het genot was weer van ons gezicht te lezen... en onze bedankingen waren niet groot genoeg... we ontmoetten Katherine en Luke en besloten samen om de volgende dag met een DHOW (lokale vissersboot) naar Pangane te varen... normale duurtijd 6 uur ;-)

Fris en fruitig zaten we om 9u smorgens op de DHOW... een beetje krakkemikkig, maar vriendelijke bootsmannen... t'eerste probleem was de zandbank... 4 uur later waren we nog maar 2km verder... het tacking duurde heel lang (een zeilboot moet zig-zaggen om van de wind te profiteren... maar geen wind is een probleem natuurlijk ;-)

Nu weten we ook hoe dhow-mannen hun behoefte doen...tussendoor ... broekske af.. poepke over de rand... en drolleke draaien... en broekske optrekken... daar deden we nog net niet aan mee... voor de Wazungu moesten ze aan wal om hun pisje te doen ;-) flauw eh...

Om 18u (na 9u Dhow) gingen we aan wal; want we geraakten er niet meer vandaag... we wisten niet wat ons te wachten stond... maar met Katherine en Luke erbij zat de sfeer er wel in! De bootsmannen brachten ons naar een lokaal dorpje en we mochten ons tentje zetten in de tuin van een klein huisje... Liesbet en Luke gingen op zoek naar brood en wat drinkjes... lekker avondmaaltje (cocosbroodjes) en bedje in... maar voor de 2e dhowdag hadden we geen eten... alleen droog brood en water ;-)))

Om 4u smorgens stonden de mannen aan ons tentje... we vertrokken.. maar de wind was 'O' geen zuchtje wind ;-) na nog eens 8u varen kwamen we uitgehongert op Pangane aan... een prachtig subtropisch kustdorp vol kokosbomen... waar spijtig genoeg geen verse kokos te vinden was... vreemd... alleen brood en water en een paar schrale tomaten ;0 het was wel het beste brood ooit.. tkwam recht uit de oven!!! Nu weten we ook waarom er zoveel zand altijd inzit... ze bakken het gewoon op een zandbodem in de oven ;-)

Na 2 dagen Pangane.. fantastische plaats...

...waar we spijtig genoeg bijna afgeript werden door campingbaas Hashim ;-) kregen we een fantastische lift met een overland truck van Kanaka... dankzij de vriendelijke Ricardo .. samen met 14 spaanse toeristen!! We reden recht naar Mocimboa de praia... weer heel wat vervoerproblemen bespaard want in het noorden van Mozambique is bijna geen verkeer!!! De arme zieltjes liesje en jeroentje met hun droog brood (ah nee nog juist een drupke pindakaas) kregen van de lieve spanjaarden sla, bier en een papaya... hihi... die we eerst niet zouden gegeten hebben... maar nu smaakte het fantastisch!

We reden een beetje te ver mee... want ze reden naar een camping en dat was voor ons wat onhandig om de volgende dag vroeg in de ochtend weer een pick-up te nemen in het dorp!
DUs.. de lieve Ishuail zocht samen met ons het dorpje Mocimboa af naar een slaapplaats voor 4 uurkes... want om 0u zou de pick-up ons komen oppikken om naar de grens van Tanzania te rijden! We trakteerden hem op onze laatste Nsima in Mozambique in een lokaal restaurantje... hij was dolblij .. en wij om 20u naar bed... nog even met de 'bucketshower' ons wat natgooien en bedje in!

Om 1u40 schoot Jeroentje wakker... ze waren ons vergeten ;-)) oooch neee... tis afrika... om 2u stond de pick-up voor de deur... we pikten nog 10 mensen op (wat een service) en we vlamden tegen 150 per uur over de zandwegen naar de grens Mozambique-Tanzania... en net nu we niet overdekt zaten kregen we de eerste afrikaanse regen in lange tijd over ons heen ... hihihi...

Levend en wel aan de grenspost.. QUIONGA... een gat met 1 houten kot waar wat verwaaide douanebeamten zaten... we ruikten al meteen onraad... ze doorzochten onze zakken en 1 van de mannen vroeg Jeroentje brutaal om geld... slik... nee nee nee gezegd.. en we kwamen er goed vanaf...

Terug de pick-up in naar de rivier... daar werden we weer als beesten in een bootje geduwd ...dat zwaar overladen was... we voelden het water aan onze teentjes ;-) na 10 minuutjes varen en dik teveel betaald te hebben ( de eerste betaling in Tanzania was al meteen zover;-)... pataat ... boot stilgevallen.. en goed wiebelen natuurlijk... daar dreven we dan...

Na 10 minuten kwam er een bootje ter hulp en de mensen begonnen recht te staan en als zotten over te springen... we lagen er bijna in maar dan weerkeerde de rust en voeren we richting de oever... als kers op de taart.. 20 lachende nijlpaarden met flikkerende oogjes die ons tegemoetzwommen... je moet weten dat doodsoorzaak nummer 1 nijlpaarden zijn op de rivieren... Liesje piste bijna in haar broek en Jeroentje trok wit weg... maar we bereikten de oever zonder kleurscheuren.. oef/// maar nee.. de fun ging nog even door... 20 mannen aan de kant begonnen als wilden onze zakken uit de boot te sleuren... Liesbet erachter... maar geen kwade bedoelingen bleek... het waren gewoon de 'touts' die om ter snelste mensen op hun auto's moesten krijgen ;-) redelijk geschockeerd werd dan nog bijna ons geld uit Liesbet haar hand gesleurd... maar van alle opwinding liet ze het gelukkig niet los ;-)

De grens en het visum van Tanzania was geen probleem... hier waren ze plots poeslief ;-) dat deed goed!!!
... en na nog een halfuurtje jeep kwamen we om 11u aan in Mtwara... en wilden we maar meteen door naar Lindi... maar natuurlijk probeerden de vriendelijke busbedriegers ons weer in de zak te zetten... maar onze franke teut wierp vruchten af... we betaalden net als iedereen... en niet het 3-dubbele witte mannen prijs ;-)

Moe maar voldaan ploften we na 4uur bus neer in het Malaika hotelletje op een prachtig dubbelbed... waar onze geflipte dag eindigde met een schitterend Ramadan-maal aangeboden door de schitterende eigenares!

Na 1 dagje uitrusten - opnieuw de bus op - en twas weer gene kak.. we kwamen lekker geshaked aan na 8 uur hotsen en botsen met de rammelkar... in de richting DAR ES SALAAM... in verwachting van ANNEKE DE WOLF ;-)))

Hola Hola amigos,

We hebben weer een aantal schockerende ervaringen achter de rug... beginnende met onze busrit Beira - Quelimane ...

Allemaal goed en wel om 4u smorgens paraat aan het minibusje. Na onze nacht in het live toneel van de hotel lobby van Hotel Savoy... wat volgens ons meer een bordeel leek dan een deftig hotel... hoewel we daar de eerste nacht niets van gemerkt hadden en sliepen als roosjes... was nacht 2 een aaneenschakeling van absurde sketches uit één of andere afrikaanse ´In de Gloria´kloon.

We hadden immers beslist om in de lobby een aantal uurtjes te wachten tot ons busje om 4u s´ochtends vertrok... goe zot maar toch weer al gebeurd en niet voor herhaling vatbaar ;-) alhoewel jeroentje nu een ideeenboekje vol heeft met zotte fratsen...

De taxichauffeur, die hier in hun wagen wonen, stond na een voorzichtig smsje paraat om 3u45 om ons naar de busstand te brengen...

.. en zo stonden we om 4u moe maar redelijk blij aan de busstop op ons busje...

Na een halfuurtje brachten 2 jongens de laatste passagier op de bus... een doodzieke jongen van ongeveer 30 jaar... Aids had hem duidelijk volledig uitgemergeld... onze eerste regelrechte confrontatie met de verschrikkelijke ziekte... het meest frapante hoorden we hier dat bijna 90% van de bevolking in de stad Beira besmet is... en de meeste mensen weten er niets van en de besmettingen gebeuren hoofdzakelijk door besmette naalden in de ziekenhuizen....

De jongen werd op de achterbank gezet samen met zijn begeleider (waarschijnlijk zijn broer)...

We vertrokken en de busrit was warm maar snel! Tot we op de overzet moesten over de Zambezia... iedereen uit de bus en samen wandelen naar het ponton.. de zieke jongen bleef op de achterbank liggen en ging met de bus op de boot...

Toen we terug instapten zagen we dat er iets mis was want de begeleider (broer) van de jongen kreeg hem niet meer wakker... hij was bezweken op de overtocht met de boot... verschrikkelijk... het leek wel een beeld uit de griekse mythologie... het tijdelijke voor het eeuwige inwisselen met de overtocht op een boot... de jongen stierf helemaal alleen op de achterbank van een gloeiend hete bus...

Nog 4 uur reden we naar onze bestemming Quelimane met het lichaam op de achterbank... gewikkeld in een onderweg gekochte rieten mat.... we kregen de tranen in de ogen ...

... in Quelimane stond de familie te wachten met een pick-up truck om het lichaam van de jongen in een laken te wikkelen en thuis de laatste groet te brengen...

We hopen dat we zoiets niet meer meemaken...maar het is duidelijk dat de mensen hier allesbehalve de middelen hebben om zelfs nog maar menswaardig te kunnen sterven...

Quelimane is een kleine havenstad waar de koloniale sfeer gemixed is met de invloed van de moslimwereld... en verse krab uit de zee... het was een aangenaam stadje ... spijtig genoeg konden we er maar eventjes van genieten want de dag daarop alweer op de bus richting Nampula.

Weer om 4u fris en monter deze keer ( ;-) we hadden wat geslapen in een fijn hospederia Manu ... we worden slimmer!!!

Nampula was op zich niet veel soeps... een vuile grote ongezellige stad...maar een noodzakelijke tussenstop bij de lange busritten...

vandaaruit tjoeften we naar Ilha de Mosambique...

...een eiland van contrasten... en in de bus ernaar toe een doodziek kindje op de achterbank dat haar zieke longen bijna uit haar lijf reutelde... gebrek aan medicamenten en geld werden alweer heel duidelijk...

Ilha De Mosambique, we verwachtten een paradijs, maar kwamen terecht aan de zuidkant van het eiland.... in sloppenwijken... waar kinderen in de afvalbergen naar etensresten zochten... Door de oorlog (die 14jaar geleden ophield) kwamen hier veel te veel mensen op een kleine oppervlakte wonen... leven in hun eigen afval... een vuilophaaldienst of het ´ruimerke´ontbreekt...

In ons kamertje tussen de sloppenwijken (want de hotels op het noordelijk deel zijn boven ons backpackers budget) worden we s´morgens gewekt door de de Moskee... het is Ramadan... er is een grote moslim gemeenschap op het eiland.

Wat bleek was dat aan de noordkant het eiland helemaal anders is... oude koloniale gebouwen... hier en daar al heel wat gerestaureerd...met een gesponsord UNESCO museum en fort (heel erg de moeite)... en het fort word nu deels gebruikt als school... de jongeren krijgen les in halfopen bunkers.. erg bizar...

Ilha de Mosambique dus duidelijk het eiland van contrasten...

Zodadelijk gaan we nog naar de Hindu tempel en morgen alweer op de bus (voor een lange tocht) naar Pemba...

tot gauw amigos!!! de fotootjes komen later!!!

HOla Hola

Op onze weg naar het noorden stopten we allereerst in Vilankulo. Een heel fijn laid-back kustdorpje dat in februari nog bijna van de kaart geveegd werd door een cycloon...

de schade dus nog duidelijk merkbaar want in de afrique zijn ze niet van de snelsten ;-)

De vissertjes zijn wel heel ijverig...

... en de lokale kleermaakster hebben we ook weer wat werk bezorgd... qua mooiste locaties om een zaak te beginnen kon dit wel tellen!!

Een prachtige snorkeltrip rond een van de Bazaruto-archipelango eilanden eindigde een beetje in mineur...

...we dobberden een uurtje rond in azurblauw water net een reuze aquarium (met octopussen, trompetvissen,scalaren ... zowat heel de cast van Finding Nemo passeerde opnieuw de revue)... en dan komt de snorkelmens meestal uit het water... maar Liesje probeerde nog een truukje en schuurde haar billeke aan de vlijmscherpe rotsen... gevolg... bloed bil ... en bang voor de hongerige haaien ;-)

Daar ging onze middagsnorkel... ehbo was de komende 3 daagse bezigheid ;-) Ons verblijfje in Vilankulos werd dan maar met 3 dagen verlengd zodat we zeker geen infecties opliepen ;-) op het vieze locale transport...

Maar nu is de bil bijna helemaal genezen en zitten we al in Beira.. de 2e grootste stad van Mozambique... en een hele grote havenstad... we missen Antwerpen toch al een beetje ...
Na een voor de eerste keer een prima busrit! (OP TIJD - NIET VOLGESTOUWD-GEEN DIEREN-NIET VOOR ELKE SCHEET STOPPEN- RESPECT VOOR DE PASAGIERS...) we waren al bijna vergeten hoe dat voelde ;-)
Het voelt raar om weer in een "stad" te zijn met appartementsblokken??? Reuze winkels waar alles in voorraad is... na meer dan een maand nog eens een heerlijk Zuid-Afrikaans wijntje... manne manne manne... en zelfs op hotel geweest... een beetje slonzig... maar wat wil je als je het goedkoopste wil.. maar toch een zalig ontbijtbuffet... woepsie... schrokkengeblazen,,, vet ophopen!!!

Meer is er voorlopig niet.. vanacht (4a.m.) weer op een busje voor 10 uur verder naar het Noorden richting: Quelimane...

De volgende weken worden een hele uitdaging qua vervoer: moeilijke wegen, heel lange afstanden... ons doel: 2 oktober DAR ES SALAAM (Tanzania) om onze lieve vriendin Anneke op te pikken in de luchthaven!! We zijn dan met drie!! Joepie!!!

.... neenee we zijn elkaars koppen nog niet beu ... maar een beetje verandering mag altijd !!

chao chao

Hola Hola

Kijkt u nog eventjes naar het vorige verslag voor wat fotootjes ;-)

We zien ondertussen bijna zo zwart als de mooie Mozambicanen hier... die vaak minder donker zijn dan de mensen die we ontmoetten in Zambia en Malawi... en dat natuurlijk door de Portugese 'invloed' ;-)

Gisteren was het hier trouwens ''Independece Day'' - 7 september - the day they kicked the portugese ass ;-)
Geen grote feestelijkheden maar toch een feestdag.

De afgelopen week hebben we echt de 'hollander' in blankenberge gespeeld ;-) Languit op ons prive-strand geplakt en je geloofd het nooit... geslapen in de caravan ;-)))))

...met 's ochtends zicht op bultrug walvissen die in de oceaan boven dobberen.

...afgewisseld met een heel fijne duik in Tofo (bij Diversity)... onze eerste duik in zoutwater en in een oceaan... het was wel wennen voor de buoyance (drijfkracht) maar het dierenleven is hier heel wat boeiender dan in het meer in Malawi... je stapt regelrecht in een Cousteau documentaire of een programma op National Geographic.. we zagen stingrays, lion fish (kei giftig) en heel wat kleurijke visjes uit Finding Nemo ;-) behalve Nemo zelf want die was kwijt ;-)

Dan als kers op de taart... snorkeltrip op zoek naar de Whale Sharks!!! Deze prachtige / ongevaarlijke dieren van 4m tot 9m groot .... dobberen stilletjes onder het water oppervlak... vanals we er een konden spotten, stopte het bootje en mochten we snorkelen rond het grote dier!! Niet aanraken natuurlijke en niet te veel oog in oog zwemmen ... hihihi Liesbet had bijna een 'close encounter' de eerste keer we te water gingen... de haai kwam recht op haar af met open bek en Liesje spetterde zo snel mogelijk weg ;-)

• *these pictures were not taken by us!! They were found through google**

Dennis Adams, de uitbater van PENSAO PACHICA in Inhambane nodigde ons uit om naar zijn Campsite in Barra te gaan ;-) Prachtige omgeving .. geen enkele toerist ... heerlijk... net voor het seizoen... want in december is het hier een regelrechte plaag en overspoeling door Zuid-Afrikanen...

Voor de geinteresseerden: Dennis organiseert voor wie het wenst een bustrip/connectie vanuit Johannesburg (Zuid-Afrika) door het Krugerpark naar Mozambique!! Interessant dachten we, maar momenteel niet ons plan!
Maar mensen die meer info willen sturen ons maar een mailtje!! Dankzij Dennis en zijn goeie vriend (hij noemde hem zelfs 'my wife' ;-) Brian hadden we 2 avonden een gigantische maaltijd... op zijn Zuid-Afrikaans ... hopen vis en daarna hopen vlees .... lekker lekker lekker!! We werden nogal verzorgd!

Maar aan alle goeie dingen maken we zelf een eind ;-) dus gisteren opnieuw een lift met een truck....

.... naar de volgende strandplaats: Vilanculo ... dat in februari nog zwaar geteisterd werd door een cycloon... dus nu gaan we even ramptoerist en opbouwtoerist spelen ;-)

Mozambique is echt een ongekende parel... de kuststreek is paradijselijk.. het binnenland is minder te zien (heel erg uitgestrekt) ... de mensen zijn hier OPRECHT vriendelijk.. niet zoals in Malawi waar ze vaak vriendelijk waren om daarna geld te vragen ;-)
Mozambicanen lijken ook rijker van geest... meer geschoold... een rijker land... en dat ondanks alle oorlog die ze hebben moeten doorstaan... en Brian wist ons nog te vertellen dat het elk jaar verbeterd! De mensen willen verandering! Hier is initiatief... in tegenstelling tot Malawi waar ze gewoon wachten op de hulp van God ;-)
Het verschil van hutten... in Mozambique nemen ze de tijd om die mooi te versieren... in Malawi waren die eerder grijs en oninteressant....

We gaan nog wat bijbruinen op het strand! Toedeloe!!

Hola Hola, bom dia

Jongens, jongens, we zijn in Mozambique geraakt maar hoe... fotootjes volgen nog ;-)

Vanuit Blantyre (Malawi) namen we een 2u minibusje tot aan de grens van
Mwanza.. stempeltje als afscheid van Malawi en taxietje in voor 10min naar Zobue... de grenspost van Mozambique. Geen grensproblemen want ons visummeke was al afgehaald in Blantyre ;-)

Op de grens mochten we mee met een camionnetje van Mozambiqanen, alle geluk want voor de rest was er NADA te bespeuren...
Na een uurke bollen kwamen we aan in het snikhete Tete aan de oever van de Zambezi... ondertussen waren we met 3, James uit Bristol reisde even met ons mee!

In Tete op zoek naar een "bus" naar Chimoio.. ons ultieme doel van de dag zo'n 500 km verderop naar het zuiden van Mozambique... op weg naar Tofo.. het surfersparadijs en de plaats om met Whale Sharks te snorkelen... onze meest zuidelijke plaats die we in Mozambique aandoen... maar zover zijn we nog niet...

We zwoegden met de veel te zware rugzak (die apotheek is toch wel godgeklaagd.. 2 dikke dozen... nog nooit opengehad .. gelukkig maar ;-)
... door de hete zon van Tete op zoek naar een vertrekplaats voor bussen... en trucks...
Die laatste werd ons geluk van de dag... een lieve truckchauffeur JJ nam ons mee in zijn luxueuse truck (ter grote van een living ten tijde van ons appartementje in de Leopold de Waelstraat ;-) tot aan het plaatsje Chimoio waar we tussen de truckers een frietje gingen steken en mochten slapen in JJ's riante bed in zijn truck...

Boven ons sliep James samen met JJ in het 2e bed ;-) Dit was alvast de eerste onvergetelijke ervaring van Mozambique. Om 4u voor het krieken van de dag startte de motor en boemelden we de Mozambiqaanse slechte wegen af richting Inchope... daar eindigde de JJ episode... helaas pindakaas ;-)

Terug de rugzak op de rug en weer naar een standplaats voor busjes... maar deze keer geen eureka, maar alweer een krotminibus (die er op het eerste zicht nog verdacht goed uit zag). Om 7u smorgens zaten we erin (31 augustus)... om 7u smorgens (1 september) eindigde deze rit from hell in Maxixe. De herinneringen aan de bus from hell in Chile werden weer even heropgefrist ;-) Want om 21u de 31e besliste de chauffeur om zijn busje maar even te parkeren en zo zaten we tot 5u smorgens stil in een stinkend zweterig busje tussen snurkende mensen ;-) met een geit op het dak en een kip onder onze zetel... een levende ;-)

Maar goed... we namen misschien wat veel hooi op onze reisvork.. want meer dan 1000 km in 2 dagen proberen afleggen is toch wat te zot ;-) weten we nu ...hihihi

Maar dus in Maxixe, met zicht op de mooie baai, kwamen we niet zo fris en monter - volledig zwart (zelfs liesbet had een zwart hitlersnorretje van de vuiligheid) uit het busje en doken we maar direct de bank binnen om geld te pinnen ;-) Meticais is de munteenheid hier 1 euro = 30 meticais.... je kan hier altijd maar in schijven van 3000 meticais afhalen = 100 euro dus.. redelijk ambetant, maar ja... we geraken tenminste nog aan geld met onze Maestro card...

In Maxixe stond al meteen een vriendelijke schipper van een Dhow te zwaaien dat hij ons mee wilde nemen van Maxixe over de baai naar Inhambane ;-) voor 150 meticais waren we gesteld en voeren we om 8u smorgens over de kalme baai van de indische oceaan naar Inhambane..

Wat ons meteen opviel was de ''laid back'' en vriendelijke sfeer toen we aanmeerden in Inhambane... geen lapzwanzen die ons de oren van de kop kwamen zagen.. maar allemaal vriendelijke mensen die ons ''bom dia'' toeknikten... ook de stempel van de portugese overheersing is hier nog duidelijk te merken... overal mooie koloniale gebouwen, een echte gezellig stadje...

Zoals beloofd volgen de fotoos later.... misschien na ons strandavontuur in het surfersplaatsje Tofo ;-) ... snorkelend op zoek naar de Whale Sharks...