Uganda

tatatatatatata... retteketet... boem boem boem... we slaan hier op de koeientrom... het einde is nabij van ons jaartje den boer op..........

Nu woensdag, de 19e, vliegen we eerst van Entebe (Oeganda) naar Nairobi (Kenya)... want allle bussen zaten al volgeboekt... dikke paniek dus.. goe wat rondgebeld... maar Koen (uit Kampala) kwam met de oplossing... vliegen met de nieuwe luchtvaartmaatschappij.. AIR UGANDA... fieeeoooeeeewwwww... dat wordt nog een spannende dag!

Nog een lekkere kers op de taart... de dingen die ons zijn opgevallen in Afrika!!! Smakelijk

Geen foto's deze keer want de illustraties van deze gekke toeren staan al in de vorige verslagen.. en vergeet onze fotogallerij ook eens niet te bekijken... want daar staat nog meer op....

- - - - Typisch Afrika - - - -

Mosquitos for ever

In Uganda schonk de regering duizenden muggennetten onlangs... na een steekproef blijkt dat de meeste muggennetten nog steeds niet gebruikt worden om boven het bed te hangen... maar wel als: 'bruidssluier', 'gordijnen' en als filter om bananenbier te maken ;-)))

Een leuze die hier spijtig genoeg echt aan de orde is: trust no one...
ze verkopen zelfs ijskasten met sloten op.

It’s all about the money

Wisselgeld is taboe, kleine winkeltjes hebben nooit “balance”, ze moeten het altijd gaan halen bij de buren. Zelfs in het schooltje krijgen ze les over “tha mony”: als je geld geeft moet de verkoper wisselgeld halen bij de buurman, maar in een supermarkt zijn er vaste prijzen dus daar kan je niet afbieden ;-)

Natuurlijk hoort bij de geldkwesties ook de MZUNGU-tax … elke witte aap betaald een extra…. Want alle witte apen zijn rijk ;-))) Dus als een boda-boda ritje (de lokale brommertjes) normaal 500shilling kost vragen we aan de Mzungu lekker 5000shilling… logisch toch! En indien de mzungu niet extra wil betalen (bv op Jussy Tours bus) dan proberen we toch gewoon de rugzak in de bus te houden tot het centje uit het portefeuilleke rolt ;-))

Africa = dierenparadijs…

Levende kippetjes worden ingepakt in een plastic zak met enkel het kopje vrij (net een regenfrakske) en onder de buszetels gepropt of aan de fiets/brommer gehangen met de poten aan het stuur… zo’n 30 kippen aan het stuur is nog niet te veel ;-))

Twee geiten op een fietsenrekje gebonden… of spartellend op een minibusjes dak…

Vissen vervoeren we vooraan de auto (op de grill) want in de auto stinken ze wat te erg…

Respect voor de medemens

Als de plaatselijke dorpsgek het weer een beetje te bont heeft gemaakt (stelen op de markt en de mensen lastig vallen) wordt hij vervolgens 2 dagen aan een boom gebonden om hem te laten bezinnen!

Ongelukken zijn humor!! Hoe harder iemand met zijn smoel tegen het beton gaat hoe harder we lachen! We lachen alles weg!!

The battle of the Sexes

De man is koning… hij hoeft zijn gat niet te veroeren… vrouwlief doet alles…
En als de geëmancipeerde man (of de brave mzungu) dan eens zijn eigen potje wil koken moet hij daar in Uganda een “brevet”of ”certificaat” voorleggen of hij wel een echt kok is, want anders blijf je het liefst ver weg van het kolenvuurtje ;-)

Kinderen maken in Afrika heet: PRODUCEN, hoe meer kinderen hoe beter want : then you produced well!!
Aan een vriendelijke taxi chauffeur vroegen we eens hoeveel kinderen hij had.. hij zei '4', 1 van 2 jaar, 1 van 4 jaar, 1 van 5 jaar, 1 van 7 jaar en 1 van 11 jaar.... ???... dat zijn er toch '5' ?? ajjajaja.. kheb '5' kinderen, even vergeten, maar zo'n dingen vraag je ook beter aan mijn vrouw ;-))))

“Haute Couture”

Veel kleine meisjes dragen prinsessencarnavals kleedjes met haksschoentjes en de jongetjes kostuumpjes op zondag… de mama’s zijn oooh zooo trots..

De ’lokale’ t-shirts zijn wandelende reclame borden… de europese banken zijn goed vertegenwoordigd.. bv Fortis of Rabobank

Dé alom populaire “slashen”oftewel “badsletsen”of “flip-flops” draagt iedereen>>> het liefst 2 verschillende kleuren, een grote en een kleine, soms zelfs maar 1 slets aan 1 voet… hangt vanaf welke slets je pad kruist ;-)))

Als het wat koud is (vb bij de boda-boda chauffeurs) dragen we gekke anorakken met pels.. een mooie paarse of roze met een grote fluffy rand om de kap.. hoe cooler hoe beter op de boda-boda… een fancy zonnebrilleke, cowboyboots… soms enkel de regenkap uit een jas op je kop… tegen de felle zon ;-)

We wachten in een café op onze fel roze wollen sokken, terwijl de schoenmaker buiten voor de deur onze to coole cowboyboots opkallefatert.

De vrouwen zijn heel trots (en terecht) op hun traditionele kledij! Maar als ze op de bus wachten liggen ze wel in de drek langs de kant van de weg!

Het lokaal transport/// Wie niet weg is, is gezien

Wat hebben we nodig voor een busje:

- motor – stuur – gaspedaal – claxon
opties waar we uit kunnen kiezen:
- benzinetank (een plastic jerrycan volstaat) – vering – zetels – voorruit zonder barsten – sleutels (de kabeltjes onder het stuur even vonken is al genoeg)

Hoe voller hoe beter ... 2 personen per stoel (the big mama’s komen altijd op het einde tussenwringen) … rechtstaan kop in kas … tot boven volgeladen met gerief (een schotelantenne op je buurman zijn schoot droppen)… zonnepanelen…kilo’s maismeel.. bananentrossen.. manden …kippen… fietsen…
Vaak geld het principe: hoe armer een land… hoe meer mensen in de minibus… want de prijs per kop ligt lager!

Eerst wachten we tot de bus vol zit en de mensen als vee op elkaar gepakt zijn… dan gaan we eerst even tanken … soms voor een paar liter en dan toch nog stilvallen achteraf want geen enkele van de metertjes in het dashboard werkt dus wisten we niet dat we genoeg hadden of niet.. dan moeten we even een klein colaflesje bezine bijhalen om verder te kunnen ;-)))

We drummen op de bus alsof het de allerlaatste is… terwijl er om de 5 minuten een bus komt (gezien in Dar es Salaam-city / Tanzania)

Langs de kant van de weg is alles te koop! Het is een 24-uurs ecomomie! Fietsende winkels, verkopers aan de busjes, vleesjes op een stokje, kinderspeelgoed, zonnebrillen… alles is te krijgen terwijl je rondrijd!

THA POLICE

“Wij zijn de mannen die de weg bezetten… de mensen controleren … en bazungu ambeteren”
Het liefst doen we heel de dag niks maar als we hier of daar een schnabbel kunnen meepikken zijn we er als de kippen bij! We worden door de staat niks betaald dus halen we ons loon zelf op ;-) De witte apen zijn onze geliefde ‘klanten’… zelfs al rijden ze netjes 50 per uur achter een camion zeggen we doodleuk dat ze 100 per uur reden in de bebouwde kom… we kunnen maar proberen!
Als er iemand ons echt nodig heeft doen we of onze neus bloed tot ze de bloeding stelpen met een dollarbriefje ;-))

Als een stoute matatu-chauffeur wat te hard langs schattige kleine kindjes vlamt betaald hij ons gewoon “handje-contantje” en mag hij weer naar eigen goeddunken voort vlammen!

‘We zijn mobiel’

Iedereen moet een gsm hebben! Geen kleding, geen voedsel… maar wel een poepchique Nokia gsm! We kopen AIRTIME (belkrediet) vaak maar om 1 berichtje te sturen! Er zijn speciale “laadstations” … winkeltjes met 100den stopcontacten om de gsm op te laden!

Heel veel huizen zijn geschilderd in de kleuren van een gsmmerk!

Flashen of beepen… de gsm eventjes laten rinkelen… is heel populair… bespaard kosten…
1 keer biepen = how are you --- 2 keer biepen = can you call me

“Music is life”

Een goede speaker kraakt!
We maken reclame voor een fuif door met een carnavals wagen vol super luide speakers door de dorpjes de racen!
Iedereen danst altijd en overal… zelfs de kleine kindjes hebben al :”the rythm”
Bij het luisteren naar klassieke muziek is de vraag: hoe dansen we hier op?

“Haute Cuisine”

Heel veel mensen lopen rond met een stok in hun mond: sugar kane
… een dag zonder matoke (bananenbrij) is een slechte dag…

Maak me niets wijs … ‘Onderwijs’

De kinderen gaan naar school met zeis en borstel… we leren het gras af doen en de koer te vegen!
Als de juffen en leraars er even geen zin in hebben, laten ze de kindjes “rusten” in de klas! Zo’n rustpauze kan wel een paar uurtjes duren! (gezien in Rakai –Uganda)

Tzijn toeren in Afrika!!!

Zo lieve vriendjes... fijn dat jullie ons zo massaal volgden... even voor de statistieken... op onze blog hebben we dit jaar ongeveer 32.000 clicks gehad... daar staan we zelf versteld van!

We hopen jullie allemaal snel in levende lijven te kunnen knuffelen...

... and for all the 'english' speaking friends... we will make a short 'english' version of our stories when we are back home... and we hope we will meet you guys again, somewhere, over the rainbow!!!!

... en ja hoor alle lieve keesjes en belgiers (eh basje) ook natuurlijk...
BIG KISSSEESSSS
Het was een onvergetelijke ervaring!!!!!

BAAAAAIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII

Haidiho

Door het gevaar voor ebola moesten we noodgedwongen onze planning wat aanpassen… geen Crater Lakes en geen Murchisson Falls… jammer maar helaas.

Maar net voor het Queen Elisabeth NP ligt de Kyambura Gorge, een bosgroene valei waar veel aapjes wonen… zelfs chimpansees… en omdat Liesje zo’n fan is van deze primaten gingen we op zoek!

Aan de park ingang mochten we onze tent placeren, normaal kon dit niet maar voor een 4 euro pp keken ze dat graag door de vingers! Samen met gids Tom gingen we de boda-boda op richting het wandelpaadje dat naar beneden in de gorge leidt.

Tom waarschuwde ons nog wel eventjes, in het woud kon het gebeuren dat we het pad kruisten van een olifant of nijlpaard en misschien zelfs een leeuw… en ja hoor na een paar minuten zagen we olifanten voetstappen en leeuwensporen in de modder naar beneden! Maar Dieren van “the big five”kwamen we “gelukkige” niet tegen… en was dat toch gebeurd… den Tom had een geweer bij! In de verte hoorden we wel zingende nijlpaarden aan de rivier.

Beneden in de gorge kwamen we aan de rivier die je normaal over een boomstam moet oversteken, maar doordat de rivier heel hoog stond konden we met een vlot oversteken… Liesje blij want op een balk balanceren over een krokodillenrivier is niet haar meest favoriete hobby.

Het regenwoud in de Kyambura Gorge is prachtig, overal klimplanten en grote bladeren en overal dierengeluiden… den Tom zocht rond naar de chimpansees, wij volgden met een bang hartje en veel achterom kijken dat nonkel leeuw niet op onze schouder kwam tikken. Na een lange tijd zoeken kwamen hoorden we de chimpansees roepen, het teken dat ze uit hun slaapplaatsen kwamen en gingen fourageren in de bomen.. en ja hoor… in een hoge boom zat een familie chimpansees lekkere vruchten te smikkelen… waaaaaaauuuuuuuuwwww … het leken soms wel mensen die hoog in de bomen klommen! Het kijken was wel wat kort en spijtig dat ze niet op de grond kwamen… maar toch weer een onvergetelijke ervaring.

De dag daarop weer in de lokale bus (joepiejeej) richting Masaka… het werd weer een nachtmerrie… ze vroegen ons weer veel te veel geld.. en toen we weigerden om belachelijk te veel te betalen wilden ze verder rijden met Anneke’s rugzak nog aan boord, zelfs de lokale mensen in de bus hadden er last van want de busbegeleider weigerde hun wisselgeld terug te geven! Alweer heel vriendelijke busmensen dus…hatelijk…. Het lijkt wel of de mensen die op bussen en matatu’s werken een ander ras zijn… echt onvriendelijke macho geldwolven… zo verschrikkelijk voor de lokale mensen die hier dagelijks mee geconfronteerd worden…wij hebben dan nog de luxe om soms voor een taxi te kiezen…

Maar eind goed al goed, we kwamen ’s namiddags aan in ons vertrouwde stekkie (Masaka Backpackers) waar we weer vriendelijk ontvangen werden door Sander, Sara, Bas en Nina… het leek wel onze verre familie in Masaka.

Sander (Nederlander) en Sara (Ugandese) hebben een schooltje opgestart in de buurt van Masaka en gaan binnenkort een grotere school opstarten. Een perfect project dus om onze laatste centjes aan te besteden! Ze namen ons mee naar de kledingverkoop op het schooltje! Heel toffe couleur locale ;-)) we werden weer ontvangen als koningen!

Bij Sander en Sara voelen we ons goed op ons gemak en we beslisten dan ook om een tijdje met hun rond te reizen… richting Kampala! Omdat Sara uit Uganda komt weet ze overal leuke plekjes te vinden en hoefden we ons dus over niet te veel druk te maken… dat deed nog eens goed !! Het was ondertussen 6 december geweest.. de Sint had België al verlaten maar in Uganda moest hij nog komen ;-) en jajaja… aan het strand in Entebe verwelkomden wij de lieve goede man en zijn 2 pieten! Hilarisch! Hij kwam aangevaren in een klein motorbootje! De Nederlandse gemeenschap in Kampala had dat georganiseerd… en de Nederlandse ambassade schonk een paar kratjes Grolsh-bier! Van de verniet! De pepernoten vlogen ons rond de oren.. het was weer een leuke middag!

Na een zalige nacht in Entebe, gingen we terug naar Kampala… op babybezoek bij Olaf, het nieuwe kindje van Ingrid en Koen! En we werden de eersten om in hun nieuwe (bijna afgewerkte) gastenverblijf te slapen! Wat kan het soms toch allemaal zo makkelijk zijn! We voelen ons al helemaal thuis in Uganda!

De volgende dag werden we terug opgepikt door Sander en Sara en terug naar Masaka!

Onderweg kocht Sara nog een “jackfruit”, een gigantische groene vrucht met een slijmerige binnekant die naar bubblegum smaakt ;-)

...en een eindje verderop werd de verse vis gekocht en onmiddellijk op de grill gehangen … hihihihi… vanvoor op de wagen dus.. zodat het in de auto niet te hard begon te stinken…

Onze laatste dagen verblijven we nog wat in Masaka en trekken we nog naar Lake Nabugabo… dat is alleszins het plan… om dan terug op weg naar Nairobi en het vliegtuigje!
Aiaiaiai

doeiiiiiiiiiiiiiii

Hello Hello!!!

Vanuit Kampala reden we met de nederlandse Lotti naar het gehuchtje SSanje, in het district Rakai. Een prachtige groene heuvelachtige omgeving.

Hetgeen we meteen hoorden was dat de vorige directeur van het Children of Uganda project er met een groot deel van de fundraising vandoor is gegaan… we spreken hier over 100 000den dollars!!!!! Dit blijkt Schering en inslag te zijn in hulpprojecten in Afrika… triest triest… daarmee moet Lotti nu proberen de boel te redden!

We werden begroet als koningen in het Sabina Home een project van Children of Uganda … ‘s avonds was het groot muziekfestijn voor ons, de kindjes verwelkomden ons en dansten en zongen of hun leven er vanaf hing… typische afrikaanse dansen… schudden met die poep! De dames kregen traantjes in de ogen!!

Na een dagje ging Lotti weer naar Kampala en begonnen wij aan het werk… met onze eigen ‘’guestroom’’ ;-) alias keuken – badkamer – slaapkamer…

Na enkele dagen merkten we dat het niet allemaal rozegeur en manneschijn was: veel te veel kindjes op 1 plaats, stinkende slaapkamers met pismatten die elke dag buiten te drogen werden gelegd.. gedragen door de klein mannen zelf… op hun kop…

Volle pisemmers in de kamers… etensresten aan hun voeteinde… gedoneerde muggennetten werden halvelings opgehangen, de begeleiding zei er niets van… de begeleidsters (housemothers) deden het zelf niet, omdat ze dreigden te stikken door de hitte (jajaja)
De housemothers waren luie vrouwen die eigenlijk heel de dag niets anders deden dan zitten of liggend de kinderen afblaffen en commanderen….

De kinderen werken heel veel/// even een dagschema:
5u30 opstaan
5u45 op blote knietjes bidden op de koer
6u kleding – slaapkamers – vloer poetsen… met de hand dus zonder borstels of zwabbers
7u naar de kerk
7u30 school … hier moet je je ook niet veel van voorstellen… kindjes zitten vaak op de banken (te staren) terwijl de leraars in de lerarenkamer pannekoekjes eten…. Hun uitleg: de kinderen moesten even rusten???????????? Wij hebben een paar keer tekenles gegeven… maar niet zoveel want een schema opstellen met de andere leraren bleek onmogelijk… organisatie..what is that???

Door de dag moeten de kinderen ook constant water gaan pompen uit de waterput want stromend water is er niet!!! dus ook wij konden dagelijks naar de waterpomp ;-)

We hebben mee de muziekles kunnen volgen van de amerikaanse vrijwilligster Sara, dat was leuk!! Sara zit er al een jaar en doet goed werk!

Ook een leuke les was: = all about the money = de juf legde uit dat je in de locale winkel geld geeft na uitgebreid afbieden, dat de winkeluitbater vervolgens naar de buren loopt om je geld te wisselen en dan terugkomt met je wisselgeld. MAAR.. als je naar de supermarket gaat staan er prijzen bij de artikelen en kan je dus niet afbieden ;-)))))) dat was een voorbeeld van een afrikaanse les !!!

Na de school moeten de kindjes opnieuw poetsen en wassen en dan zelfs nog koken voor de begeleiding ??????????? In afrika is het immers normaal dat kinderen moeten werken want de ouders sterven vaak op vroege leeftijd (door aids) en zo worden de oudste kinderen verantwoordelijk voor hun broertjes en zusjes… en kunnen de kinderen voor zichzelf zorgen!!! De harde waarheid !

Om 19u is het eten : POSJO met BEANS zoals elke dag 2 keer… 1 keer per week MATOKE (bananenpuree) en 1 keer per week afgekookt vlees… terwijl het gebied zo vruchtbaar is dat alle groenten te kweken zijn !

Dat leek ons dus een goed plan… om een duwtje in de rug te geven voor hun moestuin en fruitbomen.. daarnaast was het ook een goed idée om een bos te planten zodat ze na een paar jaar geen hopen geld meer moesten steken in brandhout kopen!! Dus boerinneke liesbet en boerke jeroen begonnen aan een boomproject!!! Dankzij het geld van de sponsors!!!!!!!!! NOGMAALS MERCI IEDEREEN!!

We kochten 2000 eucalyptus bomen bij de plaatselijke tuinwinkel en 10 fruitbomen! En planten maar!!! We gaven zo ook een tiental mensen uit het dorp betaald werk!!

Na het avondeten was het weer werktijd voor de kindjes en bidden!! Zichzelf wassen en tandenpoetsen moest ook maar dat werd nooit gecontrolleerd… 22uur bedtijd!

Alleen zondag was het rustdag en konden ze zichzelf bezighouden ipv te werken.

Het dorpje Ssanje was wel gezellig, behalve dat er een gek rondliep die het gemunt had op ‘’bazungu’’ … zonder echt gevaar maar toch griezelig… hij stal ook elke dag fruit en groenten van de plaatselijke mensen , je zag hen dan weer achter hem rennen…en als het te ver ging, bond jan politieman hem aan de boom voor een paar dagen ;-)))))

elke dag zochten we onze ingredienten om ons potje te koken, want 2 keer per dag maispap met bonen is toch wel wat te veel van het goeie…

We bezochten ook de locale markt! Leuke ervaring op een plaats waar weinig blanken komen. Tot de gek weer opdook ;-) heel de markt in rep en roer en de loony weer weggejaagt!

Het was voor ons redelijk frustrerend dat je aan de ‘wantoestanden’ niet veel kan doen… we hebben dan toch de kinderen hun zinnen even verzet want die waren dolblij met ons bezoek!!!!!!!!!!!!!!!!

Hopelijk komt er ooit verandering in…

Na de eerste week hadden we al nood aan een weekenduitstap… richting Sesse Islands op het Victoria Meer… weer een heel avontuur om er te geraken… in een volgepropte matatu met satelietschotel op de schoot (van de buurpassagier) en zelfs de chauffeur deelde zijn zetel!!!

We waren natuurlijk weer de attractie want we hielden onze mond niet als het ons niet aanstond!!! De medepassagiers beaamden onze commentaar… maar voor zichzelf opkomen doen ze meestal niet…

We reden naar Kalangala en verbleven in de mooie Hornbill campsite vlak aan het Victoria meer!! Prachtig maar het water van het meer is niet alles… door overvisserij en enorme afvalstortingen (vooral van Tanzaniaanse industrie) is het meer eerder een ongezonde poel geworden… er is grote kans dat het over een paar jaar volledig uitgestorven is en de locale vissers volledig in de miserie belanden (wat nu al voor een groot deel het geval is: zie ook de ‘’Darwin’s Nightmare’’ documentaire).

We hadden een relaxt weekendje en ontdekten hoe ananassen geteeld worden.. voor diegenen die dit niet weten… tis niet aan een boom… maar al seen bloom op een plant!!!! Je stopt gewoon de groene bladeren bovenaan terug in de grond en je krijgt een nieuwe ananasplant!! We kregen een fantastische lift terug naar het vaste land met David en Patrick. Een engelsman met zijn ugandese compagnon!! Waar we nu mee in Rwanda zitten ;-)))))))
We verbleven met hun nog een nachtje aan het schitterende meer Nabugabo en daarna met een truck meegelift terug naar Ssanje.. voor terug een week wat ronddolen en boompjes planten in het weeshuis!!!

Dan vielen we met ons gat in de boter… want David en Patrick wilde met ons een weekje door Rwanda reizen!!! Dus even geen stress op het openbaar vervoer!!!!!!!!!! WOOOEEPPIEEE

Hello Hello everybody,

Het is niet te geloven, maar toch is het waar... we zitten alweer in een nieuw landje: Uganda!! Velen zullen misschien denken dat dat een onveilig land is maar dat is niet (meer) zo... het hoge noorden (tegen Sudan) en het verre westen (tegen Congo) vermijden we zoiezo... want daar kan het toch wat rommelen maar voor de rest alles prima!

We waren allereerst te gast bij een belgisch-nederlands gezin in de hoofdstad Kampala... kenissen van Anneke... dus mochten wij ons 'schraal' tentje.. 'schraal' is hier trouwens het woord waar we heel veel situaties/mensen/armoede mee kunnen beschrijven... ons 'schraal' tentje dus, want het ziet er redelijk triestig uit na zo'n 100 dagen camperen ;-)) in hun prachtige hof placeren.

Koen werkt voor een expeditie bedrijf in Kampala en dankzij hun leerden we het nachtleven van Kampala kennen! In bijna geen enkele afrikaanse stad is er zo'n gezellig en veilig nachtleven.. veel mensen gaan uit eten en naar disco's... ook blanken... want er is hier een grote 'expats' gemeenschap. Je moet dan wel kunnen leven met een muur om je huis met nachtwaker en personeel in je huis! We waren te gast op de maandelijkse 'belgische' avond... en ongeloofelijk maar waar .. de LEFFE# woepie -- vloeide rijkelijk!!
We aten zelfs stoofvlees met rodenbachsaus.. we voelden ons al terug in Belgie.. kei bizar... maar toch even super leuk ;-)
Oei Oei Oei.. we vallen al in herhaling ;-)

IN Kampala hebben we de stad verkend op boda-boda's - de kleine brommertjes die overal tussendoor wringen en dus het snelste vervoermiddel zijn in de drukke stad! Overal files.. hip hoi...helemaal precies terug in den belgique...

en via Ingrid leerden we Lotty kennen, een nederlandse dame die een weeshuis project met school in goede banen tracht te leiden.. want het staat op de rand van failliet ... de vorige directeur sluisde het geld doodleuk door naar zijn persoonlijke rekening... walgelijk... maar schering en inslag in afrikaanse hulpprojecten.... triest triest triest...

Het project loopt in Rakai... in het zuiden van Uganda in de buurt van Masaka niet ver van Tanzania... voorlopig is het plan dat we er met Lotty een kijkje gaan nemen en er dan 3 weken helpen... jullie horen er nog van! Want zoals jullie nog weten... hebben we nog sponsorcentjes over van onze oproep in Bolivia en gaan we die hier nuttig gebruiken!!

We hebben ondertussen een beetje oost-Uganda verkend...tegen Kenia...
allereerste bestemming... het stadje Mbale...
na weer een zeer stresserende zoektocht en ritjes met minibusjes (matatu's).. veilig aangekomen in het zeer schrale, maar toch charmante, Mbale.. aan de voet van Mount Elgon.

We wandelden naar de bergdorpjes tegen de bergwand... de kinderen waren super blij om wazungu te zien.. en dit keer zonder uitgestoken pollekes met 'gimmi monniii'' .. een hele leuke ervaring... de ouders hadden hun nog niet opgestookt... maar toch weer een pijnlijk contrast om te zien hoe arm de mensen hier wel zijn... de kinderen dragen bijna allemaal zandkleurige lompen.. veel babies zelfs zonder broekjes... terug naar beneden vlogen we op een fietstaxi die bijna vechtten om een mzungu een lift te geven ;-)) want die betalen altijd meer natuurlijk: de overbekende "mzungu-tax"

Onze volgende stop: Sipi Falls... de mooiste watervallen van Uganda...
weer een matatu op.. deze keer een verschrikkelijke... de chauffeur was een totale onverandwoorde gast... tegen 100 per uur door kleine dorpjes en maar toeteren dat de mensen in de kant sprongen... met de fantastische leuze op zijn achterruit: IN GOD WE TRUST .. zoals op alle lokale transport ;-)))) het zou beter zijn ;;; WIE NIET WEG IS IS GEZIEN ... de maniakken....
Gevaarlijke chauffeurs zijn hier weer schering en inslag dus we vragen vaak om te minderen! Maar geen paniek... wij laten niet met onze kl*ten rammelen ;-))

Daar aangekomen eerst ons tentje opgezet op Crow's nest ;-) weer de populairste keet waar plots 40 amerikanen binnen kwamen gewalst ;-) wij onze tent weer opgeruimd en naar de buren gewandeld ... prachtige camping .. geen kat te bespeuren en lokaal!!! aaaaaaaaaaahhhhhhhhhh heerlijk

Vanuit onze tent konden we genieten van het zachte geplens van de waterval!

In Sipi moet je wandelen, dus wij weer op stap op zoek naar een gids... een officieel kantoor bestaat 'nog' niet... dus je kan de gevolgen weer al raden... een stuk of 10 lapzwanzen hielden competitie: 'vang de mzungu' ... en wat deden wij (nadat een deftige gids de dag daarop gewoon niet kwam opdagen)... we namen de tuinman mee van onze camping... Steven dolgelukkig want meestal loopt iedereen hem straal voorbij.. wij dus niet ... en hij bezorgde ons een hele fijne wandeling!! De 3 watervallen zijn echt de moeite... aan elke waterval viel een man met 'receipt'boekje uit de boom en moesten we 1 euro inkom betalen ;-) zelfs voor het aangelegde trapje naar de grot waren we weer een eurootje lichter ;-)

De dorpjes hier zijn zeer arm, de boeren proberen iets op te bouwen door koffie te kweken...die in Belgie in de OXFAM winkel word verkocht!!! Onderweg proefden we nog wat lokaal zelfgebrouwen bier... een smaak te vergelijken: een mengeling tussen zure melk en brokkenpap ;-) heerlijk zat worden ;-)

Na de groene pracht terug naar Mbale waar we bij onze favoriete Indier verbleven en dan terug op de bus naar Kampala!! Deze keer allemaal prima en redelijk rustig ;-))) Nu terug even op bezoek in het huis van Koen en Ingrid en donderdag trekken we met de lieve nederlandse dame Lotty naar Rakai.. voor vrijwilligerswerk!!!

dadada iedereen!!