A Travellerspoint blog

Callecruz - La Republica - vrijwilligerswerk WEEK 2


View from A to Z on joenstock's travel map.

Hola Hola Lieve Vrienden,

Om ons wat te ontspannen in het weekend gingen we naar de grote Vlindertuin (vlinder is in het spaans MARIPOSA) in de buurt van Santa Cruz, met zwembaden en prachtige natuur... met een echte luiaard...de eerste die we ooit in`t echt zagen ;-)
SSCN9257.jpg SSCN9258.jpg SSCN9259.jpg

Maandagmiddag: onze tweede week in Republica gaat van start... en bij toeval waren er nog 2 belgische meisjes: Sarah en Reina. Zij komen voor 2 maanden vrijwilligerswerk doen.

Aan alle vrienden: nogmaals !!BEDANKT!! voor al jullie giften! We hebben er hier al meteen gebruik van gemaakt in `La Republica`. We kochten in het weekend in Santa Cruz bergen knutselgerief en educatiefmateriaal: vingerverf, plakaatverf, borstels, tekenpapier, crèpepapier, kleurpapier, puzzels voor kleuters, telraampjes, houten letterbordjes...

Via Sara en Maarten gaan we regelen dat de jongens op nieuwe stoelen en aan nieuwe tafels kunnen zitten!

Als er dan nog centjes over zijn gaan we die bewaren om in een ander project te investeren in Peru of nog later in Afrika (vrijwilligerswerk in Zambia, Tanzania of Kenia).
SSCN9255.jpg
Liesbet werd juf in de kleuterklas, gewapend met vingerverf en kleurplaten.
SSCN9249.jpg
Ook Jeroentje het 10e kleutertje deed ijverig mee.
SSCN9248.jpg SSCN9254.jpg
De kleuters wisten niet wat hun overkwam en wisten niet waar eerst te beginnen smossen. Gelukkig kon Liesbet de horde in bedwang houden en maakten de kleutertjes mooie kunstwerkjes.
SSCN9246.jpg

Na de les begonnen ze liedjes te zingen en bedankten ze ons (en jullie natuurlijk!!) uitvoerig voor al het materiaal! Liesbet kreeg er de krop van in de keel.

We werden ook nog eens engelse leraars, deze keer leerden we de klok en de dagen van de week en de maanden.
SSCN9245.jpg

Voor de grotere jongens van Republica hadden we muziekcd`s, verf, t-shirts, gezelschapspelletjes en schilderdoekjes gekocht.
SSCN9253.jpg
SSCN9226.jpg SSCN9227.jpg SSCN9250.jpg SSCN9251.jpg SSCN9252.jpg
Dat viel wel degelijk in de smaak, ze begonnen meteen met tekeningen op de t-shirts te zetten om ze dan nadien te schilderen... en vanaf ze droog waren weken de t-shirts geen minuut van hun kloeke borstkas.

Er was ook nog een nieuwe bewoner in `La Republica`de kleine Reyna.
SSCN9260.jpg
Het hondje woont bij de boer van la republica, Don Susano.
SSCN9261.jpg
Hij verzorgt de dieren en de tuin.
Er zijn ook paarden waarop de jongens soms kunnen paardrijden...
SSCN9247.jpg callecruz_..etpaard.jpg
Liesbet deed ook een poging, maar zonder zadel op zo`n klein paardje was niet simpel. De jongens gaan in galop door de wei of het niets is, ook al belanden ze daardoor in de vijver ;-)
eduardo_waterhorse.jpg
SSCN9244.jpg

De dag daarna was het meteen spelletjesavond: Machiavelli (dat we vertaalden in het spaans en meteen een topper werd), stratego, Who is It? (het overbekende Wie Is Het? !)...
We kochten ook touw om armbandjes te maken en dat vonden ze ook fantastisch; heel de dag door waren ze aan het vlechten. We hadden ook al wat digitale fotos laten afwerken zodat de jongens die konden hebben.

Vanuit Republica - de jongens en hun begeleiding - moeten we jullie allemaal dubbelendik bedanken!
SSCN9243.jpg
Ze hebben ons meermaals uitvoerig bedankt. Jullie hebben de jongens echt een heel fijne tijd bezorgt en er zullen nog vele leuke dagen komen dankzij het nieuwe gerief! Een dikke boliviaanse KUS !!!

Vrijdag hebben we voorlopig afscheid genomen van Republica (wat alweer een zeer emotioneel moment was), want komende week willen we gaan helpen in de Guarderia (kleuterklas) en bij de mobiele school (een project waarbij de straatkinderen les krijgen op straat = straathoekwerk).

Posted by joenstock 08:18 Archived in Bolivia Comments (2)

Calle Cruz - La Republica - vrijwilligerswerk WEEK 1

sunny
View from A to Z on joenstock's travel map.

Hola Hola Amigos - como estan ?

U ziet het, ons spaans gaat er op vooruit! We hebben net onze eerste week vrijwilligerswerk achter de rug in het opvanghuis "La Republica" zo'n 30 km buiten Santa Cruz. Opgericht 16 jaar geleden door een zwitserse Broeder. In dit tehuis kunnen jongens van 8 tem 16 jaar terecht, meestal wegens problemen met drugs, alcohol,... Momenteel zijn er 15 jongens.

SSCN9076.jpg SSCN9077.jpg SSCN9078.jpg

Ze kiezen democratisch (om de 2 weken) 1 van hen uit die dan als "president" verantwoordelijkheid draagt over de rest van de groep. Een fijn concept dat de jongens bewust maakt dat verantwoordelijkheid belangrijk is! Er is ook elke avond en soms 's morgens een bezinningsmoment waarop elke keer over een ander thema wordt gesproken vb over leugens. Een thema dat die dag aan bod gekomen is. Misschien wat overdreven denken sommige onder jullie, maar het werkt want deze jongeren tonen nog zeer veel respect naar anderen toe! De jongens hebben ook elke dag taken (vb koeien melken, werken in de tuin,..) waarmee ze cheques kunnen verdienen om spullen mee te kopen zoals zeep, gel,...

Het tehuis is gelegen in een prachtige groene omgeving.
SSCN9075.jpg
Het zijn 3 degelijke gebouwen met daarnaast nog een klein schooltje, waar ook kinderen uit de omgeving naar toe komen met paard en kar. Buiten de gebouwen is er weinig tot niets aanwezig, geen materiaal om om het even wat te doen, enkel een voetbal...
SSCN9069.jpg
In de eetzaal is het armoe troef; zeer slechte tafeltjes en versleten stoelen waarop je je rug kapot zit! De bedden in de slaapkamers zijn oude ijzeren karkassen, geen versiering, geen gezelligheid.

We werden al onmiddellijk ingezet in het schooltje: los nuevos profesores de ingles!
SSCN9067.jpg SSCN9070.jpg
De directrice duwde ons in een klasje waar 20 vragende oogjes smeekten om engelse les, want geen vrijwilligers is geen engelse les. Dus al improviserend vulden we samen 3 lesuren. (zie ook het bewijs op youtube)

Ook de klasjes stellen niet veel voor. Wat oude tafeltjes, kale witte muren, versleten bord, geen schoolgerief.. Enkel de bib is goed voorzien van boekjes. Les geven aan de allerkleinsten is zeer moeilijk want er is geen pedagogisch materiaal. Dus om hier toch een klein beetje verbetering in te brengen, hebben we volgende oproep gelanceerd!!!!!!!!

<<OPROEP OPROEP OPROEP>>

Voor al onze lieve vrienden die een hart hebben voor kinderen in moeilijkheden:
jullie kunnen een gift doen voor de jongens van La Republica, het schooltje of voor de mobiele school (die we later zullen bezoeken)!
Wij zorgen samen met de papa van Liesbet (lucstynen(at)hotmail.com) dat uw centje terecht komt en nuttig word gebruikt! Voor bijvoorbeeld nieuwe tafels, stoelen en nieuw schoolgerief.

>>Aan de mama en papa van meter Sofie alvast heel veel dank voor jullie cent! We zullen hem hier nuttig gebruiken!!<<

<<OPROEP OPROEP OPROEP>>

!! EVEN TER RESPONSE OP DE VRAAG VAN IAN ivm opsturen spulletjes !!
...dat kan naar Maarten en Sara, Sara gaat werken voor Calle Cruz dus zij kan altijd iets bezorgen. Maar: je moet je steeds afvragen of de kosten van de post in België opwegen tegen de spulletjes in Bolivia nieuw te kopen (want hier is alles veel goedkoper dan in België + hier betaald men ligkosten in de post)!!
Voor info ivm zinvol spulletjes versturen: maartenzam(at)yahoo.com

La Republica heeft ook een kleine boerderij met een 20-tal koeien, die zorgen voor lekkere verse melk `smorgens om 5u ;-)
SSCN9072.jpg SSCN9073.jpg SSCN9071.jpg SSCN9074.jpg
jaja ook wij kwamen om 5u uit onze nest om aan de uier te hangen.
Er zijn ook nog wat paardjes, geiten en 3 schattige honden.

Het afscheid was al zwaar voor het weekend... de jongens vinden het fijn als er vrijwilligers komen... Dus dit weekend gaan we voorbereidingen treffen om maandag met een fris gemoed naar La Republica terug te keren...hopelijk met een financieel steuntje vanuit België !!

Hasta Luego Amigos !

Posted by joenstock 14:21 Archived in Bolivia Comments (5)

Santa Cruz - op bezoek bij Maarten en Sara

sunny
View from A to Z on joenstock's travel map.

Hola - Hola

vertrek 17u met de nachtbus... na 2 uur rijden klapband... wat blijkt... (bus from hell 2) Flota Copacabana heeft geen reserveband voorzien in hun bus... daar stonden we dan... in een boerengat... middle of nowhere... pikkedonker... niemand die ook maar iets zegt; de chauffeur opent de opbergruimte en gaat er doodleuk in liggen slapen... ondertussen passeren er veel bussen , sommige stoppen maar niemand lijkt onze chauffeur te willen helpen... alle medereizigers laten maar begaan en gaan een pintje drinken... Liesbet`s koorts kwam terug en daar zaten we met een platte band en een hete kop. Plassen konden we in de modder op straat, begluurd door een varken ;-) maar ja, het was dat of een natte broek. 3 uur later kwam er een andere bus; die ons tegen een degelijk tempo naar Santa Cruz bracht...de wegen waren gelukkig redelijk ok, want de vorige weken was er hier overal modder en aardverschuivingen. In Santa Cruz aangekomen om 11u namen we volledig groggy een taxi naar de eerste beste slaapplaats waar Liesbet de rest van de dag kon uitzieken... Residencial Bolivar.
Op het eerste zicht een prachtige hostal met 2 `tamme` toekans.
SSCN8922.jpg SSCN8921.jpg
De toekans prutsen graag met de gastoevoer voor de douches... en bemoeienis van ons werd duidelijk niet geapprecieerd. Voor de rest was de `residencial`bolivar maar een schimmelkot.

Jeroen nam contact op met Maarten en vanaf de volgende ochtend waren we heel welkom bij hun! Spijtig was Liesbet nog te ziek, dus ging Jeroentje alleen op verkenning en `s avonds uit eten met Sara, Tinne en Maarten.

Sara en Maarten zijn super gastvrij en hebben een heel gezellig huis, met 2 lieve honden en een zotte oude papegaai.
We kregen meteen een logeerkamer ter beschikking en ze namen ons op sleeptouw naar een braziliaans -parilla- restaurant (de plaatselijke Colmar) en `s avonds naar de lekkere japanner! jajaja daar moeten we dan helemaal voor naar Bolivia komen... and yes OMER we did have our first SUSHI !!!!!!!!!!! it was a niiiiiiiiiiiiccccccccccceeeeee. Het enige verschil met de japanner in Antwerpen is dat je daar 50 euro p/p betaald en hier 50 euro voor 5 en het was heerlijk ! Dat bracht Liesbet er natuurlijk helemaal bovenop!

Èn wat doet een mens zoal op een zondag... een daguitstapje naar de grote zandduinen van Lomas de Arena... een prachtig natuurgebied, zo`n 17 km buiten Santa Cruz.
SSCN8938.jpg SSCN8916.jpg SSCN8933.jpg SSCN8934.jpg SSCN8935.jpg SSCN8919.jpg SSCN8918.jpg SSCN8920.jpg
SSCN8917.jpg

Sara wist voor ons vrijwilligerswerk te regelen, de komende 2 weken gaan we helpen in `Republica` een opvangcentrum met een school... voor jongeren van 12 tem 16 !! We blijven hier dus wel even hangen voor waarschijnlijk 3 weken.
... binnenkort meer nieuws

Posted by joenstock 11:58 Archived in Bolivia Comments (2)

Sucre - la ciudad blanca - de witte stad

sunny
View from A to Z on joenstock's travel map.

Hola Hola

Vanuit de hoofdstad van Bolivia even een kort berichtje.
SSCN8926.jpg SSCN8925.jpg

Sucre wordt de witte stad genoemd omdat er veel mooie, witte gebouwen zijn.
Het doet heel westers aan, nog maar weinig typische vrouwtjes met bolhoedjes, en diegenen die daar wel waren, waren vaak bedelaars...
SSCN8924.jpg SSCN8923.jpg

Jeroentjes verjaardag (de 14e) is een beetje in het water gevallen omdat Liesbetje ziek te bed lag...dus veel actie was er niet in Sucre. Maar de cadeau was des te mooier: een mooie gitaar, zodat Jeroen terug kan djengelen, want dat miste hij toch al erg lang ;-)

Hier in Sucre bezochten we het textiel museum, wat erg de moeite was.
SSCN8927.jpg SSCN8928.jpg
Gemiddeld werkt een wever 8 uur per dag gedurende 3 maanden aan 1 doek.

De organisatie ASUR probeert de plaatselijke mensen hun textielnijverheid te laten onderhouden. Zo zijn er lessen voor kinderen, vrouwen en zelfs mannen om hun typische weefkunst door te geven.

Nadat Liesbet beter maakten we ons klaar om te vertrekken met de nachtbus naar Santa Cruz, naar Maarten en Sara- op naar vrijwilligerswerk.

Posted by joenstock 11:24 Archived in Bolivia Comments (0)

Potosi Minas


View from A to Z on joenstock's travel map.

Hola de Bolivia!

Van Uyuni namen we de eerste bus in Bolivia, gedaan met asfaltwegen, een volgepropte bus met kleine moemoekes met al hun hebben en houden in de middengang.
Vanaf de bus even vertraging heeft of stopt beginnen alle boliviaanse passagiers ´VAMOS !!´te roepen >> vrij vertaald: ´vooruit met de lama !!´

Ondanks de zware regen en enkele kleine stopjes kwam de bus perfect als afgesproken na 6 uurtjes aan in Potosi, de grootste en hoogste (4000m) mijnstad van de wereld.

Eerste indruk: kinderarbeid in restaurants en bussen vanaf 8 jaar, stoffig, vuil en druk met hele smalle straatjes met veel busjes en autos - zonder verkeersregels of voetpaden -- hier geldt het recht van de sterkste (claxon)-- en wij erg op onze hoede want volgens alle reizigers die we passeerden tot hiertoe word er veel gestolen in Bolivia, vooral van ´gringos´: toeristen. We namen een taxi die regelrecht uit de film ´GREASE´ leek te komen; voor 2 personen 1 euro. Bolivia blijkt dus heel erg goedkoop te zijn, we slapen voor 50 bolivianos (ong. 8 euro) in een fijne Residencia Felcar.

We rusten uit om aan de hoogte te wennen en ons voor te bereiden op de uitstap naar de zilvermijnen van Cerro Rico (de rijke heuvel). Deze berg werd zo genoemd omdat de spanjaarden er een groot deel van hun rijkdom uithaalden.

  • Minero del Cerro Rico de Potosi

Alvorens we naar de mijnen konden gaan namen Roberta en Santos, onze twee fijne boliviaanse gidsen, ons mee naar de plaatselijke mercado (markt) om inkopen te doen voor giften voor de mijnwerkers: coca-blaadjes, sigaretten, 96graden alcohol, dynamite,...
SSCN8699.jpg SSCN8698.jpg
Dan kregen we onze gele mijnwerkersoutfit met helm en lamp, want de mijnen bezoeken is niet zonder gevaar... Er waren in de afgelopen eeuwen al 8 miljoen mineros gestorven tijdens het werken in de mijnen en het instorten van fout gedynamiteerde gangen...

Vol spanning vertrokken we richting Cerro Rico... met een busje waarvan de motor bloot lag en de chaufeur af en toe wat water over goot om niet te overhitten...
We kauwden wat coca-blaadjes, niet echt lekker maar een goed middel tegen de hoogte.
Roberta toonde ons voor we binnen gingen ook even hoe een dynamite-staafje werkt ;-)

Als we boven kwamen kregen we de eerste shockerende beelden: kinderen van 15 die volgeladen karretjes met stenen naar buiten reden.
SSCN8696.jpg SSCN8697.jpg
Daar waren dan de vrouwen aan het werk die de steengruis doorzochten op zilver.

Onder de mijnwerkers zijn er 3 standen: de laagste zijn meestal beginners die als assistentjes werken en de karretjes duwen (ze verdienen 100 bolvianos per week), de 2e rang zijn iets oudere (of mannen die zich bewezen hadden) die in de gangen hakten (zie het filmpje op onze Youtube), de 3e zijn de primero´s de bazen, zij verdienen het meest (10.000 bolivianos in de week).
SSCN8695.jpg SSCN8689.jpg SSCN8690.jpg
De mineros werken van minimum 8u per dag tot een 36u. In mijngangen gevuld met gassen zoals arsenicum. Wat we binnen te zien kregen tart alle verbeelding; de werktoestand is verschrikkelijk.. warm - vochtig - stank - smalle, bijna ondoorgaanbare gangetjes waar ze met hun kruiwagentjes doorworstelden terwijl er dan nog toeristen passeren die hun komen aangapen.
SSCN8692.jpg SSCN8693.jpg SSCN8694.jpg
Om de pijn wat te verzachten krijgen ze giften van de bezoekers.
De meeste mijnwerkers houden het maar 30jaar vol in de mijn. Dan is hun lichaam op 45jarige leeftijd volledig versleten.
SSCN8688.jpg
Het dieptepunt was een hol dat vol stof hing waar de mannen aan het boren waren op zoek naar een nieuwe zilverader. Deze mannen houden het meestal maar 10jaar uit in de mijn.
SSCN8691.jpg
Om in deze werkomstandigheden te kunnen werken, kauwen ze constant coca-blaadjes en drinken ze 96graden alcohol bij het aanbidden van hun mijngod Tio (de beschermer van de mijn). Langs dit beeld moesten wij ook passeren om de goede afloop van ons bezoek af te dwingen.
We goten alcohol over de voeten en zeiden Pachamama (moederaarde) en Cerro Rico en dronken een slok...

Toen we buiten kwamen, was iedereen van slag en hadden we een halfuurtje nodig om te bekomen van deze afschuwelijke toestanden.

Hopelijk komen er snel betere tijden voor deze mensen... en wij in België maar zagen over saai en slecht werk, we zouden allemaal eens een week in de mijn moeten gaan wroeten, we zouden snel content zijn.

  • Convento de Santa Theresa

´s Middags kwamen we dan terecht in het hyper-catholieke-koloniale Bolivia, het klooster van Santa Theresa.
Hier werd je als ´tweede´dochter van gegoede gezinnen verplicht naartoegestuurd om vanaf je 15 jaar voor altijd in het klooster te zitten:
2 uur per dag mocht er maar gesproken worden; de rest was bidden mediteren en borduren...
Het enige contact met de buitenwereld en familie verliep door tralies, in het begin volledig gesloten met pieken, na het 2e vaticaanse concilie met gaatjes zodat de familie aangeraakt kon worden.
Als de buitenwereld iets van de zusters wilde kopen werd dat door een caroussel gedaan, een soort doorgeefluik. Geld erin, toertje draaien en koopwaar meenemen.

Wat een bizarre dag vol emoties was dit. Om deze af te sluiten was het nog stoet in de straten van Potosi (zie het filmpje op onze Youtube) en gingen we heupwiegend op zoek naar een restaurantje dat deze keer niet zo meeviel.. het wordt wennen.
SSCN8747.jpg SSCN8745.jpg SSCN8746.jpg SSCN8744.jpg
Vandaag werden we nog eens getrakteert op een stoet/processie en namen we rust om te bekomen van gisteren.
SSCN8769.jpg SSCN8770.jpg
Adios todos!

Posted by joenstock 09:35 Archived in Bolivia Comments (3)

(Entries 36 - 40 of 63) « Page .. 3 4 5 6 7 [8] 9 10 11 12 13 .. »